اشتباه بزرگی است اگر گمان کنیم که بازیافت اشتیاق، اقدامی انفعالی است. چیزی است که باید به انتظار بنشینیم تا بار دیگر به حرکت درآییم و نسبت به زندگی اشتیاق پیدا کنیم. اینطور نیست. اشتیاق شعلهای است که باید تغذیه شود تا با نور روشن بسوزد و الهام آن سوختی است که آتش را زنده نگه میدارد.
چه کسی مسئولیت دارد که الهام را تغذیه کند تا آتش اشتیاق را روشن نگه دارد؟ شما این مسئولیت را دارید و اگر این کار را نکنید اشتیاق شما را تنها میگذارد و در نهایت تنها گاهگاهی به خانه دل شما پا میگذارد.