کتاب خانه فریب

منی که مثلاً فحش می‌دهم، می‌روم از دین، هرچه آیه و روایت مربوط به فحش است، پیدا می‌کنم و شاهد می‌گیرم. آن کسی که خُلقش نرم است، هرچه آیه‌های مربوط به نرمخویی است، پیدا می‌کند. روز قیامت، من و او و همه، محشور می‌شویم در‌حالی‌که با دین خودمان هستیم، نه دین خدا؛ و خدا این را قبول نمی‌کند: (مَنْ یَبْتَغِ غَیرَ الْاِسْلامِ دِیناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِینَ). با آن چشم باید به قضیه نگاه کنیم.

این شما و این میدان. می‌توانید در برابر این‌همه بحران و فشاری که این روح‌های مبتلا تحمل می‌کنند، ساکت باشید؛ در‌حالی‌که می‌توانستید برایشان تخفیفی بدهید؟ حتی اگر شما مسئول نبودید و نان را شما نگنداندید، ولی وقتی می‌توانستید گندش را پاک ‌کنید و نکردید، چه کسی باید جوابگو باشد؟ این است که هر‌‌کس به حق رسید، باید به حق برساند. هر‌کس که فهمید، باید بفهماند. پس هر‌کس که تولد پیدا کرد، باید تولید کند. هر‌‌کسی که از این جام نوشید و مست شد، باید تمام بار عالم را بردارد و با عشق، تا چشمه‌ خورشید، دامن‌کشان و رقصان برود و همۀ بار را بردارد.

ضعف‌ها را فراموش نکنید و از آنها غافل نشوید. به قوت‌هایتان هم مُغتَر نشوید. چون انسان ولو با قوت‌هایش همراه باشد، اگر از ضعف‌هایش آسیب ببیند، همه قوت‌هایش ذلیلش خواهند شد. وقتی از سقف آب داخل شود و پایه را ببرد، قوت‌های سقف هم بر سر تو آوار می‌شود و هرچقدر محکم‌تر باشد، زودتر نابودت می‌کند. این را فراموش نکنید!

در این مدت من حساب می‌کردم که ممکن است به بعضی گناه‌ها و شرایط، پا نداده باشیم و در خطاها مشکلی نداشته باشیم، ولی در خطیئه‌ها، در ضعف‌ها و ذلت‌های باطنی، هنوز تحولی برایمان حاصل نشده و مشکلاتمان حل نشده است. علامتش این است که ما به دنیا راضی هستیم و اینجا احساس غربت نمی‌کنیم