بریده‌هایی از کتاب چه حسی بهت می ده؟

بزرگ‌ترین اشتباهی که افراد مضطرب مرتکب می‌شن، اینه که در ترس و وحشت زندگی می‌کنن تا مبادا ترس‌های بعیدشون محقق بشن.

’احتمالات بد تقریباً هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتن، اما حتی اگه اتفاق بیفتن هم من می‌تونم باهاشون کنار بیام.‘»

افرادی که انتظار زیادی از خودشون دارن، معمولاً اضطراب رو به‌اشتباه شکست تعبیر می‌کنن. به نظر می‌رسه که دوست داری رابطه‌ت با اضطراب رو عوض کنی.»

وقتی چهارچوب‌های مرجع هم‌پوشانی پیدا می‌کنند، برقراری ارتباط نزدیک با دیگران راحت‌تر می‌شود.

نوآ: «بخشیدنِ خودمون چطوریه؟» جاش: «ا...م... فکر کنم زمانیه که می‌پذیریم مسئولیت رفتارمون را به عهده داریم. شاید رفتار ما به اتفاقات نامطلوب منجر شده. بخشیدنِ خودمون زمانیه که باور کنیم با توانایی‌مون برای تغییر و رشد و درس‌گرفتن از اشتباهاتمون سنجیده می‌شیم و تصمیم بگیریم تمرکزمون رو روی بخش‌های تحسین‌برانگیزتر وجودمون معطوف کنیم.»

وقتی شبکه‌های اجتماعی همهٔ جواب‌ها را دارند، چرا آدم سراغ روان‌درمانی واقعی برود؟ وقتی می‌شود لابه‌لای دریایی از اطلاعات غلط در اینستاگرام یا تیک‌تاک چرخید، چرا باید پیش یک درمانگر حرفه‌ای برویم که سال‌ها برای کمک به افرادی با نیازهای پیچیده آموزش دیده؟ البته که فضای مجازی مجانی است و روان‌درمانی معمولاً نه؛ اما این دفعه را به حرفم گوش کنید.

وقتی هنوز در بهت انتخاب‌های نادرست یک نفر هستی، سخت است که این نکته را به خاطر بیاوری. خشم و بُهت باعث می‌شود که همه‌چیز مبهم و تار شود.

وقتی پاسخ به تهدید براثر چیزهای دیگه‌ای فعال می‌شه، امکان داره باعث افکار مزاحم هم بشه. علتش هم اینه که پاسخ به تهدید، افکار مزاحم رو با تهدیدهای قبلی مرتبط می‌کنه و اون فکرها رو مثل پیشنهاد بهت ارائه می‌ده.»

اضطراب و تهدید همیشه به سطح می‌آن و اغلب مدتی طولانی، فکر و توجهمون رو به خودشون مشغول می‌کنن. وقتی اضطراب تا حدی از بین بره، انبوهی از احساسات خودشون رو به سطح می‌رسونن.»

سوگ کاملاً شخصی و ذهنیه.