بریده‌هایی از کتاب حرفه ای

«برای طبیعت یه میلیون سال طول کشید تا میمون رو به انسان تبدیل کند اما کمونیست‌ها در کمتر از نیم قرن انسان رو به میمون تبدیل کردند.»

نمی‌تونم روی صندلی‌های راحت بشینم. اون موقع‌ها که می‌تونستم صندلی راحت نداشتم. حالا که دارم نمی‌تونم روشون بشینم.

نمی‌دونم هنوز از پدرت دلخور هستی یا نه؟ و اینکه هنوز پدرت و هم‌نسل‌هاش رو مقصر به وجود اومدن این نظام پست می‌دونی یا نه؟ شاید هم مثل من باور داری که این نظام بیچاره، اون‌ها رو بیچاره‌تر کرد. پدرت یه شبه پیر شد. انگار مردم ما برای پیرشدن عجله دارند تا شاید بتونند به واسطۀ ظاهرشان، عزت و احترامی رو که همیشه از آن بی‌نصیب مونده‌ن به دست بیاورند.

«من کمونیست نیستم که بتونم دروغ بگم.»

آخرین‌باری که با پدرم دعوا کردم بهش گفتم که اون و هم‌نسل‌هاش به کسانی خدمت کردند که از خودشون بدتر بودن. اون‌هایی که با بی‌عدالتی می‌خواستن بی‌عدالتی رو ریشه‌کن کنند. با بدی می‌خواستن بدی رو پاک کنند. شما همیشه یه دشمن فرضی و خیالی دارید که چون اون می‌خواد با شما بجنگه و بدی کنه شما هم یه بهانه پیدا می‌کنید که اون رو تو شرایط جنگی نگه دارید.

آدم‌ها سعی می‌کنن با کلمه‌ها روی افکارشان سرپوش بذارن.

«برای طبیعت یه میلیون سال طول کشید تا میمون رو به انسان تبدیل کند اما کمونیست‌ها در کمتر از نیم قرن انسان رو به میمون تبدیل کردند.»

بهم گفت «چرا تظاهر می‌کنی که پستچی‌ای وقتی که پلیسی؟» با این‌که یونیفورم پستچی تنم بود اون من رو متهم کرد که پلیسم. تو از من دفاع کردی. ولی اون به سگی که تو نمایش دل سگ بازی می‌کرد اشاره کرد و گفت «اگه این مرد پستچی بود اون سگ رو فوری گازش می‌گرفت. ولی اون پلیسه چون حتی سگه هم ازش می‌ترسه.» دماغ گنده‌ش خوب کار می‌کرد.

«من کمونیست نیستم که بتونم دروغ بگم.»