در اوایل کودکی قصه گویی بعنوان حمایت از رشد کودکان تعریف میشود تا به آنها کمک کند معانی موجود در جهان را دریابند و ارتباطات را گسترش دهند، شناخت داشته باشند. مهارتها را فراخوانند و ارتباط خود را با همسالان و بزرگسالان نیرومند سازند. (۲۰۱۰, sabiesca, paolini, garzotto)
میلتون اریکسون داستان را وسیلهای برای انتقال ارزشهای فرهنگی و اخلاقی میداند که ذهن ما را به صورت ناخودآگاه تغییر میدهد، وی معتقد بود هدف اصلی داستانها ایجاد یک تحول درونی است.