کتاب بک تو بلک

مرا ترک نکن، من برایت کلماتی اختراع خواهم کرد که جز تو برای هیچ‌کس معنایی نخواهد داشت.

مادر تنها انفرادی‌ایه که آدم دلش می‌خواد هیچ‌وقت آزاد نشه، برا همینه که بچه‌ها وقتی به دنیا می‌آن گریه می‌کنن.

مهم این بود که یک نفر حق زندگی کردن در لحظه رو از شما گرفته بود. کشتن فقط یک کلمه نیست. ‫اگه تا این‌جای زندگی‌تون لحظاتی رو کشته‌ین یا کشته‌ن، مراقب از این‌جا به بعد زندگی‌تون باشین و هیچ‌وقت اجازه ندین کسی یا کسانی با تصمیم‌های فردی‌شون حق زندگی کردن رو از شما بگیرن… کشتن فقط یک کلمه نیست.

علی: جنوبی که حرف می‌زنوم غم راه قلبومه بلد می‌شه و سریعاً احاطه‌م می‌کنه

قَبلِنا می‌خوابیدُم که ببینُمت، حالا که خوابِ خوابو هم نمی‌بینُم، دلُم می‌خواست سِفت خوشی کنیم هاااا، نِشد.

کلاً هم من می‌گم آدمی مگه چه‌قدر زنده‌ست که نصفش رو هم بخواد تنها باشه، نصفش رو که تا اومدیم بفهمیم کی هستیم، فهمیدیم هیچی نفهمیده‌یم

چرا صدا ضبط می‌کنم؟ دلم می‌خواست اونی باشم که فقط می‌شنوه، این‌همه آدم شنیده‌نشده، من که نمی‌تونم بگم چی بگین چی نگین، یکی دوتاست مگه؟ شما خودت حرف‌هات رو به کی می‌زنی، اونی که می‌شنوه واقعاً می‌شنوه؟

قَبلِنا می‌خوابیدُم که ببینُمت، حالا که خوابِ خوابو هم نمی‌بینُم،

دلُم می‌خواست سِفت خوشی کنیم هاااا، نِشد.

ببین کافیه سرمه ده دقیقه چشم‌هات بسته باشه، بعد سعی کنی تو اون ده دقیقه به هیچی فکر نکنی، اگه تونستی به هیچی فکر نکنی تو آزاد و رهایی، اگه نتونستی، تو هم توی انفرادیِ شخصی خودت زندگی می‌کنی.

علی: عجیب! حیدر، عجیب اون‌هایی‌ان که کسی رو ندارن به‌شون زنگ بزنه، اون‌ها کل تایم تلفن ماهیونهٔ زندان‌شون رو می‌فروشن به یه باکس بهمن‌کوچیک، بعد عجیب‌تر اون‌هایی‌ان که یه عالمه قوم‌وخویش دارن ولی خودشون دل‌شون نمی‌خواد با کسی حرف بزنن. اون‌ها، اون‌ها حیدر، اون‌ها هر یه نخ بهمنی که می‌کشن یه عالمه حرف نزده‌ست که دود می‌شه.

مادر تنها انفرادی‌ایه که آدم دلش می‌خواد هیچ‌وقت آزاد نشه، برا همینه که بچه‌ها وقتی به دنیا می‌آن گریه می‌کنن.

کافیه سرمه ده دقیقه چشم‌هات بسته باشه، بعد سعی کنی تو اون ده دقیقه به هیچی فکر نکنی، اگه تونستی به هیچی فکر نکنی تو آزاد و رهایی، اگه نتونستی، تو هم توی انفرادیِ شخصی خودت زندگی می‌کنی.

به فهم من زندگی چیزی نیست جز آزادگی و آزاد و رها زیستن در جهت نور و به سرعت نور.

سرمه: نمی‌دونستم می‌تونی با لهجه هم حرف بزنی، چه باحال. چرا کلاً جنوبی حرف نمی‌زنی؟ علی: جنوبی که حرف می‌زنوم غم راه قلبومه بلد می‌شه و سریعاً احاطه‌م می‌کنه، تو خوم زیاد با خوم حرف می‌زنوم.