بریده‌هایی از کتاب هانیبال

فلاخن‌چی‌های جزایر بالئار در صنعت مرگبارشان بهترین بودند و برای دستمزد به جای طلا، زن اسیر می‌خواستند.

چیزی در طبیعت انسان هست که همچون تله‌ای روانی عمل می‌کند. وقتی گروهی چیزی دارد که می‌خواهد حفظش کند شاید بنا بر نوعی «منطق» به این نتیجه برسد که باید با حمله به دیگران این کار را انجام دهد. این گروه ماهیتاً مهاجم نیست، ولی منطقی که به کار می‌برد باعث مهاجم شدنش می‌شود.

مادران رمی هنگامی که می‌خواستند فرزندشان به حرفشان گوش کند، به او می‌گفتند: «هانیبال پشت دروازه‌هاست.»