بریده‌هایی از کتاب درآمدی به تحلیل فلسفی

اگر تیم A از تیم B ببرد و تیم B نیز بر تیم C پیروز شود، هیچ ضرورتی ندارد که تیم A از تیم C ببرد. اگر A، B را دوست دارد، B نیز C را دوست دارد، در آن صورت واجب نیست که A هم C را دوست داشته باشد

قضیه‌ای تحلیلی است که نفی آن تناقض باشد. اگر کسی بگوید «سیاه، سیاه نیست.» کلام خود را نقض کرده است.

مانند حسابداری است که جمع صورتحساب‌ها را کنترل می‌کند و به ماهیت اقلام خریداری شده کاری ندارد (ص ۲۸۶) برای هندسه‌دان نیز مانند منطقی فقط درستی برهان مطرح است نه صدق قضایا؛ برای او حتی اهمیت ندارد که این اصول موضوعه دارای تعبیری درباره فضای بالفعل باشند.

قوانین ریاضی، کلّی‌تر از قوانین فیزیک، شیمی و زیست‌شناسی‌اند و به هر چیزی قابل اطلاق‌اند. ما نه تنها می‌توانیم این قوانین را در مورد اشیاء فیزیکی به کار بریم بلکه ممکن است آن‌ها را درباره افکار و تخیلات و احساسات خود و هر چه که متعلّق اندیشه ما قرار می‌گیرد استعمال کنیم.

هرگاه کشف صدق یک قضیه، موکول به تجربه و آزمایش باشد، آن قضیه، ممکن و به عبارت دیگر مابعد تجربی یا پسینی است.

قضیه پیشینی، یعنی قضیه‌ای که صدق آن قبل از تجربه ما محرز است و نیازی به تحقیق تجربی ندارد. ما می‌توانیم از کلیت و شمول چنین قضیه‌ای ـ از این‌که در هر زمان و مکانی برقرار است ـ بدون بررسی مصادیق آن آگاه شویم.