بریده‌هایی از کتاب پرسش گری سقراطی

«زندگی مسئله‌ای نیست که باید حل شود، بلکه واقعیّتی است که باید تجربه شود.»

روش سقراطی، نوعی گفتگو بر اساس پرسش و پاسخ‌های متوالی و هدفمند است؛ به این صورت که با شناسایی دقیق و بدون قضاوت دربارهٔ نگرش و موضع طرف مقابل، ابتدا با موضع او موافقت و همراهی می‌شود تا متوجّه شود که درمانگر (مشاور یا کوچ) می‌تواند به درستی از نگاه و منظر او به موضوع یا مسئله نگاه کند و سپس با طرح سؤالات صادقانه و جستجوگرانه، نه بازپرس‌مآبانه، تناقضات استدلال‌های او آشکار و با استفاده از موضع خود شخص، مدّعایش رد می‌شود.

«فیلسوف نه بذر می‌پاشد و نه محصول بر می‌دارد، او تنها خاک را زیر و رو می‌کند و شخم می‌زند.» کولاکوفسکی

حرف اصلی سقراط این بود که «زندگیِ آزمون‌نشده ارزش زیستن ندارد.»

آزمودنِ زندگی در گام نخست باید از خودمان فاصله بگیریم، قدمی عقب‌تر برویم تا بتوانیم خودمان را بهتر ببینیم و در گام بعدی نیاز داریم تا صادقانه دربارهٔ برداشت‌ها، باورها و ادراک کنونی‌مان از خود، جهان و زندگی با دیگری گفتگو کنیم.

«چون مادرم ماما بوده است، من هم مامایی می‌کنم؛ منتهی ماماگری فکری. من به افراد کمک می‌کنم تا خودشان فکر و اندیشهٔ مؤثّر و بهتری را بزایند. ماما هیچ‌گاه خودش برای کسی بچّه نمی‌زاید، بلکه کمک می‌کند تا خودِ زائو بچّه را سالم به دنیا آورد. من هم به همین طریق، فکری را در ذهن افراد نمی‌کارم و یا نمی‌زایانم، بلکه سعی می‌کنم فکر و اندیشه‌ای که خودشان دارند را به‌طور کارآمد و سالم و مؤثّر بیان کنند، سپس سلامت آن را بیازمایند (خودارزیابی کنند) تا به مقصود اصلی خودشان برسند.»