بریده‌هایی از کتاب سایه باد

گاهی چطور در مورد دیگرون قضاوت می‌کنیم، اما از حقارت خودمون غافلیم،

«پول درآوردن فی‌نفسه سخت نیست. چیزی که سخته، اینه که پول رو از یه راهی به دست بیاری که ارزش وقف زندگی‌ت رو داشته باشه.»

می‌دونین که بچه‌ها چطوری‌ان. خداوند عمق وجود اونا رو از خوبی پر کرده، اما اونا چیزایی رو که توی خونه می‌شنون تکرار می‌کنن.»

ارزش راز به نامحرمان آن است.

زمان به من آموخته بود که نومید نشوم، اما می‌دانستم به امید هم نباید بیش از حد اعتماد کنم. امید بی‌رحم است، و وجدان ندارد.

هرگز به کسی اعتماد نکن دنیل، به‌خصوص به آدمایی که ستایششون می‌کنی. اونا همون آدمایی هستن که دردناک‌ترین ضربات رو بهت وارد می‌کنن.»

مردم دوست دارن زندگی‌شون رو بغرنج کنن، انگار زندگی کردن خودش به اندازه کافی بغرنج نیست.»

«کتاب آینه‌ست: آدم توی اونا همون چیزی رو می‌بینه که در خودشه.»

«کسایی که خودشون زندگی درست و حسابی ندارن، مجبورن همیشه تو زندگی دیگران فضولی کنن.

در زندگی هیچ فرصت دوباره‌ای نیست، جز برای احساس ندامت

آینده را در خیابان‌ها و کارخانه‌ها و پادگان‌ها بسیار واضح‌تر از روزنامه‌های صبح می‌توان خواند.

آیا دیوانه می‌داند که دیوانه است؟ یا دیوانه کسانی بودند که سعی داشتند غیرمنطقی بودن او را به وی ثابت کنند تا فقط از تصوری که خود از واقعیت داشتند پاسداری کنند؟

هیچ‌چیز از قهرمانی که زنده مانده تا داستانش را تعریف کند هراسناک‌تر نیست، داستانی را بگوید که تمام آنان که در زیر پاهایش در خون خود غلتیده‌اند، دیگر هرگز توان گفتنش را نخواهند داشت.

گاهی حرف زدن با غریبه‌ها آسون‌تره. چرا این‌طوریه؟» شانه بالا انداختم. «احتمالاً چون غریبه‌ها ما رو همون‌طور که هستیم می‌بینن، نه اون‌طور که دلشون می‌خواد باشیم.»

در رؤیاهای دوران دبستانم، ما همیشه دو فراری بودیم سوار بر شیرازه کتاب‌ها، در تب و تابِ گریز به دل عوالمِ ادبیات و رؤیاهای خالقان آثار ادبی

مردم دوست دارن زندگی‌شون رو بغرنج کنن، انگار زندگی کردن خودش به اندازه کافی بغرنج نیست.

«وقتی کار می‌کنی، مجبور نیستی به چشمای زندگی زل بزنی.»

«وقتی جنگ می‌شه، مسائلی اتفاق می‌افته که شرحشون سخته، دنیل. بعضی وقتا حتی نمی‌دونم واقعا معناشون چیه. گاهی بهتره آدم کاری به این کارا نداشته باشه.»

«هیچ‌کس چیز زیادی از زنا نمی‌دونه، حتی فروید، و حتی خود زنا