بریده‌هایی از کتاب منظره دریایی

من دیگه عادت کردم. ببینیم چی می‌شه و بعد اون‌قدر به تعویقش بندازیم تا فراموش بشه.

چارلی: این فقط یه شیوهٔ بیانه. نانسی: نه، این یه شیوهٔ فکر کردنه. من زبان رو می‌شناسم، تو رو هم می‌شناسم.

چی برامون باقی مونده؟ چارلی: چی؟ منظورت به‌جز خونه و بچه‌هامون و بچه‌های اون‌ها و دوست‌هامونه؟ به‌جز همهٔ این‌ها؟ چی؟! نانسی: دوتا چیز. چارلی: خب؟ نانسی: خودمون و یه‌کم زمان!