بریده‌هایی از کتاب سوژه لاکانی

يعنی ناخودآگاه از واژه‌هايی كه از جايی ديگر بجز سخن ايگو آمده‌اند تشكيل می‌شود. پس در اين پايه‌ای‌ترين سطح ممكن، ناخودآگاهْ گفتمان ديگری است

چون زبان در عين حال كه به ميل مجال ابراز وجود می‌دهد، در آن گره می‌افكند و ما را چنان می‌سازد كه بتوانيم همزمان چيزی را بخواهيم و نخواهيم و هرگاه به آنچه گمان كنيم دلمان می‌خواهد دست پيدا كنيم، هرگز راضی نشويم و غيره و غيره.

لاكان می‌گويد «حرف می‌كُشد»: حرف امر واقعی را كه پيش از حرف، پيش از واژه‌ها و پيش از زبان بود می‌كُشد.