کتاب عصر روانشناسی

باکی نداشته‌اند. شاهد این مدعا، گفته‌های کهنه و عوام‌پسندی است، مانند: «سحرخیز باش تا کامروا باشی»، «آدم همیشه نمی‌تواند کار کند، تفریح هم لازم است»، «شتر آهسته می‌رود شب و روز» و نظایرش که ضمناً بسیاری از آن‌ها متقابلاً متناقض هستند.

روان‌شناس، در جست‌وجوی فهم علمی چگونگی دیدن و شنیدن انسان است و بدین جهت او و فیزیولوژیست علاقۀ مشترکی دارند.

عملاً هر چیزی که به روان‌شناسی و روان‌پزشکی وابسته باشد، شنوندگان بسیاری پیدا می‌کند.

آیا آدم‌ها به طور مساوی به دنیا می‌آیند

کسانی که به کار روان‌شناسی اشتغال دارند، از راه‌های بسیاری به نفع خود در نهان دسیسه‌کاری می‌کنند. مردم هرگونه دانستنی اندکی دربارۀ آن‌ها را درست یا نادرست مشتاقانه می‌بلعند. بدین جهت مقدار زیادی از اعتقادات عمومی کاملاً اشتباه است.

کتاب‌هایی که برای روان‌شناسان و روان‌پزشکان حرفه‌ای و درنتیجه با پیچیده‌ترین و اختصاصی‌ترین زبان‌ها نوشته می‌شود، فروش فراوانی در میان عوام دارند.

روان‌پزشکان به خوبی آگاه‌اند که در دنیای سرگرمی‌ها به شخصیتی ذخیره‌ای تبدیل شده‌اند

ما حتی بیمارستان و تخت کافی برای مراقبت از بیماران روانی خود نداریم.

هیتلر، قربانی پارانویا (هذیان آزار و عظمت) و بسیاری از پیغمبران بدون تردید دچار آفت توهمات بوده‌اند.

بسیاری از روان‌پزشکان غیرروان‌کاو معتقدند روزی خواهد رسید که برای انحرافات روانی، سبب‌های جسمانی پیدا شود و این بیماری‌ها نیز با داروی خاصی معالجه شوند؛ درست مثل ذات‌الریه و سیفلیس که با پنی‌سیلین درمان‌پذیرند.

روان‌شناسان دریافته‌اند که برای نمونه، بینی ما می‌تواند مادۀ معطری مانند مشک مصنوعی را با رقت اعجاب‌آوری معادل یک قسمت مشک در ۳۲۲۵۰ میلیون قسمت هوا کشف و درک کند. چشم ما قادر است در حدود یک‌میلیون رنگ و سایۀ روشن با شدت و ضعف و ترکیبات مختلف را از هم تمیز بدهد. به علاوه، چشم‌ها قادرند آن‌چنان به تاریکی عادت کنند و آن‌قدر به مقدار ناچیزی نور حساسیت پیدا کنند که در تاریکی شبی روشن، بتوانند کشیدن کبریت را از فاصلۀ پنجاه متر دورتر ببینند.

حواس ما به هیچ وجه کامل نیستند.

موجودات بشر، به خلاف بسیاری از مخلوقات پست‌تر

روان‌شناسان دریافته‌اند، بهترین راه عملی یادگیری هر چیزی، دوره‌های نسبتاً کوتاه تمرین و کار همراه با دوره‌های استراحت بین آن‌هاست.

درحقیقت هیچ آموخته‌ای هرگز واقعاً فراموش نمی‌شود.

«خسته از جنگ» به حساب می‌آورد.

میل جنسی: انرژی روحی که از امیال جنسی بدوی ما سرچشمه می‌گیرد. این میل وقتی در مجراهای دیگری هدایت شود، جزیی از انگیزه و جاه‌طلبی ما را در زندگی به وجود می‌آورد.

ناخودآگاه: جزء غوطه‌ور و پنهان روح انسان که غرایز خام به اضافۀ منازعات سرکوفته است. به ندرت از آن آگاهی داریم؛ اما اغلب ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

شما نیز همان طور با ایشان سلوک نمایید

دو موقعیت یادگیری هیچ وجه اشتراکی با هم نداشته باشند، هیچ‌گونه انتقالی در کار نخواهد بود.