کتاب صد سال تنهایی

کنجکاوی از ترس قوی‌تر بود.

مرگ در همه‌جا او را دنبال می‌کند، ولی عزمش را جزم نمی‌کند که ضربۀ آخر را به او بزند.

«نگرانی من از این است که می‌بینم تو با آن نفرتی که از نظامی‌ها داشتی، با آن‌همه مبارزه بر ضد آن‌ها و آن‌همه تفکر دربارۀ آن‌ها، خودت عاقبت مثل آن‌ها شده‌ای. هیچ آرمانی در زندگی ارزش این‌همه سرافکندگی و خفت را ندارد.»

او گفت: «اما هنوز مرده‌ای در اینجا نداریم. وقتی کسی مرده‌ای زیر خاک ندارد، به آن خاک تعلق ندارد.»