کتاب بوته آزمایش

اونجا‌که ایمان خون‌ریزی به همراه داره، به هیچ ایمانی پایبند نباشین.

زندگی گران‌بهاترین هدیهٔ خداونده؛ هیچ اصلی، هرقدر با جلال‌وجبروت، نمی‌تونه گرفتن جان رو توجیه کنه.

گاهی هم بگرد خوبی‌های من رو ببین، و محاکمه‌م نکن.

درستـه که دلمون می‌شکنه، ولی نباید خودمون رو ببازیم؛ الآن دوران تازه‌ایه، آقا. توطئـهٔ گیج‌کننده‌ای پیش روی ماست، چنان ظریف و خطیر که اگه به سلام‌علیک‌های قدیم بچسبیم و دوستی‌های کهن، مجرم شمرده می‌شیم.

در یک کلام، آنان اعتقاد داشتند که در دستانشان شمعی دارند که جهان را روشن خواهد ساخت. این باور را ما نیز به ارث برده‌ایم، که هم یاری‌مان داده و هم آزا

هیچ‌کس به‌راستی نمی‌داند زندگی‌شان چگونه بوده. داستان‌نویس نداشتند‌ـ‌ـ‌اگر هم می‌داشتند، کسی اجازهٔ خواندنش را نداشت. کیششان هر چیزی را که شباهتی به تئاتر می‌داشت یا «لذتی بیهوده» بود غدغن می‌شمرد.

اشک‌هات رو نشونشون نده! اشک شادشون می‌کنه! افتخار نشونشون بده، قلبی مستحکم مثل صخره نشونشون بده، باش غرقشون کن!

اونجا‌که ایمان خون‌ریزی به همراه داره، به هیچ ایمانی پایبند نباشین. قانون و شرعی که آدم رو به ایثـار و فدای جان بکشونه، قانون و شرع نادرستیه

ابیگیل: اون ارواح رو می‌فرسته سراغ من تو کلیسا؛ باعث می‌شه موقع دعا بخندم! پریس: بله، اغلب سر دعا می‌خنده!

پس تو کِی می‌خوای من رو بشناسی، زن؟ اگر سنگ هم بودم، توی این هفت ماه از شرم ترک برداشته بودم!

زندون‌ها پُرن‌ـ‌ـ‌ـ‌الآن بزرگ‌ترین قضات ما در سیلم نشسته‌ن‌ـ‌ـ‌ـ‌و حکم کلی دار‌زدن داده شده. مرد، باید بگردیم یه علت مناسب پیدا کنیم. ببینیـم آیا قتـل‌هایی صورت گرفته که، احتـمالاً، هیچ‌وقت فاش نشده‌ند؟ عمل شنیعـی صورت گرفتـه؟ یا حرف‌های کفرآمیزی زده شده که بوی گندش به آسمون رفته؟ به یه دلیل حسابی فکر کن، مرد، و کمک کن من پیداش کنم. چون تنها راه آدم اینه، باور کن، وقتی یک همچو بلبشویی دنیا رو می‌گیره، این تنها راهه.

زندون‌ها پُرن‌ـ‌ـ‌ـ‌الآن بزرگ‌ترین قضات ما در سیلم نشسته‌ن‌ـ‌ـ‌ـ‌و حکم کلی دار‌زدن داده شده. مرد، باید بگردیم یه علت مناسب پیدا کنیم. ببینیـم آیا قتـل‌هایی صورت گرفته که، احتـمالاً، هیچ‌وقت فاش نشده‌ند؟ عمل شنیعـی صورت گرفتـه؟ یا حرف‌های کفرآمیزی زده شده که بوی گندش به آسمون رفته؟ به یه دلیل حسابی فکر کن، مرد، و کمک کن من پیداش کنم. چون تنها راه آدم اینه، باور کن، وقتی یک همچو بلبشویی دنیا رو می‌گیره، این تنها راهه.

پذیرش. یه‌جور مشیته، که تغییر زیادی نمی‌کنه؛ ما دقیقاً همونیم که همیشـه بوده‌یم، منتها الآن برهنه. (سر رو به آسمان، انگار به‌سوی دهشتی عظیم می‌رود.) آره. برهنه! و باد، باد یخی خدا، خواهد وزید!

عالی‌جناب، من یک کلام گفتم اون کتاب می‌خونه، قربان، ریختن از خونهٔ من بردنش برای‌ـ‌ـ‌ـ‌‌ دنفورت: (مبهوت) کتاب! چه کتاب‌هایی؟

زندگی، زن، زندگی گران‌بهاترین هدیهٔ خداونده؛ هیچ اصلی، هرقدر با جلال‌وجبروت، نمی‌تونه گرفتن جان رو توجیه کنه.

پس برای من توضیح بده، آقای پراکتور، چرا حاضر نیستی‌ـ‌ـ‌ـ‌‌ پراکتور: (با فریادی از بُنِ جان) چون این اسم منه! چون در زندگیم نمی‌تونم اسم دیگه‌ای داشته باشم! چون من دروغ می‌گم و به دروغ‌گویی خودم شهادت می‌دم! چون قدِ خاکِ پای اونهایی که دار زده می‌شن هم ارزش ندارم! آخه بدون اسمم چطور زندگی کنم؟ من که روحم رو تقدیم شما   کردم، دست از سر اسمم بردارین دیگه!

گودی پراکتور‌ـ‌ـ‌ـ‌اونجا‌که ایمان خون‌ریزی به همراه داره، به هیچ ایمانی پایبند نباشین. قانون و شرعی که آدم رو به ایثـار و فدای جان بکشونه، قانون و شرع نادرستیه. زندگی، زن، زندگی گران‌بهاترین هدیهٔ خداونده؛ هیچ اصلی، هرقدر با جلال‌وجبروت، نمی‌تونه گرفتن جان رو توجیه کنه.

تاریخ برپایی سیلم به‌زور به چهل سال پیش از‌آن می‌رسد. کل این منطقه، در نظر اروپایی‌ها، مرز دنیای متمدن و وحشی‌ای بود که مشتی آدم‌های فناتیک در آن ساکن بودند

احتمالاً آنچه اخلاقیات این‌ها را حفظ می‌کرد سخت‌کاری آنها بود نه کیش‌شان، زیرا  که آدم‌های اینجا برای هر دانهٔ ذرت می‌بایست قهرمانانه با زمین می‌جنگیدند و کسی وقت زیادی برای یللی‌تللی نداشت.

مثلاً اینکه گروه گشت دونفره‌ای تعیین می‌کردند تا راه بیفتد ببینند اگر کسی در هنگام نماز و نیایش دوروبر محل اجتماعات دراز کشیده و به سخنان و احکام توجهی نمی‌کند، یا کنج خانه یا محوطه لم داده اعتنایی به آن ترهات ندارد، نامشان را یادداشت کنند و به مسئـولان برسانند، تا احتمالاً اقدامات مقتضی صورت گیرد.

مردمان سیلم، با نیت خیر، حتی بگو متعالی، یک حکومت دینی به پا کردند، ترکیبی از نیروی دولت و مذهب که وظیفه‌اش آن بود که جمع را کنار هم نگه دارد و مانع هرگونه تفرقه شود تا دشمنان مادی و ایدئولوژیک نتوانند آن را به قهقرا بکشند.

حالا بین بهشت و جهنم بر سر کارهای گذشتهٔ ما جنگه، و تظاهرها و ریاکاری‌های ما رو باد برده‌ـ‌ـ‌ـ‌پذیراش شو!

اگه خودت خودت رو نبخشی، نوبت به بخشیدن من نخواهد رسید.