بریده‌هایی از کتاب ماتیلدا

چقدر عجیب است که بچه‌ای عاشق کتاب و کتاب‌خوانی باشد، اما پدر و مادرش به‌خاطر علاقه‌اش او را سرزنش کنند؛

شاید خشم آقای ورم‌وود به‌خاطر این شعله‌ور شده بود که می‌دید دخترش از چیزی لذت می‌بَرَد که او از درکش عاجز است. با عصبانیت گفت: «این خواندنت تمامی ندارد؟»

اگر موقع نوشتن کارنامه، احساسات شاعرانه‌ام گُل می‌کردند، شاید می‌نوشتم: «حقیقت شگفت‌آوری است که اندام شنوایی ملخ‌ها در دو سوی شکمشان است، اما دختر شما، وَنِسا، با توجه به آموخته‌هایش در این امتحان، گمانم اصلاً اندام شنوایی ندارد.»

می‌توانست دو ساعتِ دلپذیر، با خیال راحت در گوشه‌ای بنشیند و پشت‌سرهم کتاب‌ها را ببلعد!

نکتهٔ خنده‌داری که در مورد پدر و مادرها وجود دارد این است که حتی اگر فرزندشان چندش‌آورترین موجود عالم باشد، باز گمان می‌کنند تحفه‌ای بی‌همتاست. بعضی از آن‌ها، از این هم فراتر می‌روند و عشق به فرزند، چنان کورشان می‌کند که خیال می‌کنند رگه‌هایی از نبوغ در فرزندشان هست

یک دختر کوچولوی موذی و آب‌زیرکاه ممکن است چنان خونم را به جوش بیاورد که بگویم: «فیونا از زیباییِ خاص کوه یخ برخوردار است؛ مُنتها برخلاف کوه یخ، هرچه هست فقط سطح است و اصلاً عمق ندارد.»

دخالت در کار بچه‌های مردم فایده‌ای ندارد.

چقدر عجیب است که بچه‌ای عاشق کتاب و کتاب‌خوانی باشد، اما پدر و مادرش به‌خاطر علاقه‌اش او را سرزنش کنند؛ چقدر غیرعادی است که دانش‌آموزی ریاضی‌اش عالی باشد، ولی هربار که به سؤالی پاسخی درست می‌دهد، پدرش او را به تقلب متهم کند. ماتیلدا‌ چنین بچه‌ای است!

ماتیلدا با لحن کم‌وبیش غمگینی گفت: «واقعاً برای مامانم مهم نیست من چی‌کار کنم.»

می‌دانست درست نیست این‌قدر از پدر و مادرش متنفر باشد، اما دست خودش نبود. تمام کتاب‌هایی که خوانده بود چشم‌اندازی از زندگی به او نشان داده بودند که پدر و مادرش هرگز آن را تجربه نکرده بودند. اگر آن‌ها فقط کمی از آثار دیکنز یا کیپلینگ را می‌خواندند، خیلی زود متوجه می‌شدند که زندگی فراتر از فریب دادن مردم و تماشای تلویزیون است.

چقدر عجیب است که بچه‌ای عاشق کتاب و کتاب‌خوانی باشد، اما پدر و مادرش به‌خاطر علاقه‌اش او را سرزنش کنند؛ چقدر غیرعادی است که دانش‌آموزی ریاضی‌اش عالی باشد، ولی هربار که به سؤالی پاسخی درست می‌دهد، پدرش او را به تقلب متهم کند.