کتاب گاهی به قبرها هم نگاه کن

حالا عادت کرده‌ام، یک سال که زیاد است، آدم توی کم‌تر از آن هم عادت می‌کند.

باران نم‌نم می‌بارید و بند امیر را سوراخ‌سوراخ می‌کرد.

بعد هم آن‌قدر بوی غذا می‌شنویم که انگار همیشه یک تکه دنبه و یک تکه پیاز توی گلوی‌مان است