بریده‌هایی از کتاب جاودانگان

شاید مرگ یعنی در رؤیا بیدار بودن و در بیداری رؤیا دیدن.

هیچ موجودی نمی‌تواند به اندازهٔ آدمیزاد خطرناک باشد.

اکنون خالی هستم، مثل کیسه‌ای پُر از تاریکی، پُر از تنهایی.

بوی گذر زمان، شادی، غم و مرگ از میان آن‌ها بیرون می‌زد.

گاه ثروت و شهرت آسایش را از انسان سلب می‌کند.»

در منطق من تقلا برای حیات معنا داشت نه تقلا برای مرگ.

«آن‌ها مردمان فقیری هستند. در حقیقت از شدت فقر بسیاری از خصایل نیک خود را به فراموشی سپرده‌اند.»