کتاب دختر بد خوب

مادر بودن ترکیب عجیبی از عشق، نفرت و عذاب‌وجدان است.

آدم‌ها فکر می‌کنند همیشه فردایی وجود دارد. عقل و شعور و گورستان‌ها روزی به آن‌ها ثابت خواهد کرد که اشتباه می‌کرده‌اند.

باید برای چیزهایی که خیلی دوست داری وقتی بذاری. اگه این کار رو نکنی، حماقت کردی

«بدترین نوع دلشکستگی اینه: کسی که دوست داری به کسی تبدیل بشه که نمی‌تونی دوستش داشته باشی.

برای پنهان شدن، جایی بهتر از داخل رؤیاهایتان وجود ندارد.

«این روزها همه فقط همین کار رو می‌کنن: حرف زدن. یادشون رفته چطور باید گوش کنن.»

«آدم‌ها همیشه چاره دارن، فقط برعکسش رو وانمود می‌کنن، چون می‌خوان حس بهتری نسبت به انتخاب‌های بدشون داشته باشن.»

«رودخونه‌ها مثل آدم‌هان. تغییر می‌کنن، به جایی می‌رن که باید برن. گاهی شبیه خودشون نیستن، اما به هر حال، ذاتشون همونه.»

آدم‌ها تا وقتی زندگی‌شان به هم نریزد، نمی‌فهمند چه زندگی خوبی داشته‌اند.

آدم‌ها فکر می‌کنند همیشه فردایی وجود دارد. عقل و شعور و گورستان‌ها روزی به آن‌ها ثابت خواهد کرد که اشتباه می‌کرده‌اند.

امید ظاهراً چیز خوبی است، اما اغلب خیلی بی‌رحم.

دو تا آدم نمی‌تونن یه لحظه رو مثل هم به یاد بیارن

می‌گویند هیچ چیز مثل عشق یک مادر نیست. این را که بگذارید کنار متوجه می‌شوید هیچ چیز هم مثل نفرت یک دختر نیست.

همۀ ما مثل بوم‌هایی خالی زندگی را شروع می‌کنیم و بعد دنیا ما را با افکار و احساساتی نقاشی می‌کند که وانمود می‌کنیم مال خودمان‌اند.

بدترین نوع دلشکستگی اینه: کسی که دوست داری به کسی تبدیل بشه که نمی‌تونی دوستش داشته باشی.

اعتراف می‌کنم همیشه یه‌کم برام عجیب بود که اون شغلی رو انتخاب کرد که لازمه‌ش کمک به دیگرانه، در حالی که هیچ وقت نتونست به خودش کمک کنه.»

حس چیزی ـ حتی درد ـ بهتر از حس نکردن چیزی است.

آدم‌ها تا وقتی زندگی‌شان به هم نریزد، نمی‌فهمند چه زندگی خوبی داشته‌اند.

بچه‌ها فقط دوست داشتن را می‌آموزند، تا وقتی دنیا ـ یا مادرشان ـ نفرت ورزیدن را به آن‌ها یاد می‌دهد.

آن‌قدر دوستش دارم که بیشتر از آن قابل تصور نیست

آدم‌هایی که قبلاً بودیم، همیشه، سرانجام، به کسانی می‌رسند که الان هستیم.

تنها نکتۀ خوبِ از دست دادنِ همه چیز آزادی‌ای است که از نداشتن چیزی برای از دست دادن شکل می‌گیرد.

گاهی انجام کارِ نادرست درست‌ترین کار است. همه این را می‌دانند، حتی اگر برعکسش را وانمود کنند.

وقتی به‌اندازۀ من عمر کنی، متوجه می‌شی خاطرات می‌تونن همۀ ما رو به دروغ‌گو تبدیل کنن. دو تا آدم نمی‌تونن یه لحظه رو مثل هم به یاد بیارن و گاهی آدم‌ها دربارۀ جزئیات، اتفاق نظر ندارن. یه بار خوندم که هر داستان دو جنبه داره و این یعنی یکی همیشه دروغ می‌گه، اما به‌نظرم این حرف درست نیست. حقیقت عوض می‌شه. گاهی نمی‌شه تشخیصش داد. لازم نیست قهرمان داستان اون باشم، اما از اینکه با من مثل یه آدم بی‌ارزش رفتار کنه، خسته شده‌ام.

گاهی باید سقوط کنی تا برخاستن را به یاد بیاوری

سخت کار کردن همیشه بهترین درمان برای قلب شکسته است.

«این روزها همه فقط همین کار رو می‌کنن: حرف زدن. یادشون رفته چطور باید گوش کنن.»

آدم‌ها تا وقتی زندگی‌شان به هم نریزد، نمی‌فهمند چه زندگی خوبی داشته‌اند.

مادر بودن ترکیب عجیبی از عشق، نفرت و عذاب‌وجدان است

بدترین نوع دلشکستگی اینه: کسی که دوست داری به کسی تبدیل بشه که نمی‌تونی دوستش داشته باشی