کتاب دختر بد خوب

اگه شانس آوردی و کسی دوستت داشت و تو هم متقابلاً دوستش داشتی، هیچ وقت ازش دست نکش.

آدم‌ها از نمایش‌های غم‌انگیز تا وقتی به خودشان مربوط نشود، لذت می‌برند.

مادر بودن ترکیب عجیبی از عشق، نفرت و عذاب‌وجدان است.

آدم‌ها فکر می‌کنند همیشه فردایی وجود دارد. عقل و شعور و گورستان‌ها روزی به آن‌ها ثابت خواهد کرد که اشتباه می‌کرده‌اند.

باید برای چیزهایی که خیلی دوست داری وقتی بذاری. اگه این کار رو نکنی، حماقت کردی

«بدترین نوع دلشکستگی اینه: کسی که دوست داری به کسی تبدیل بشه که نمی‌تونی دوستش داشته باشی.

برای پنهان شدن، جایی بهتر از داخل رؤیاهایتان وجود ندارد.

بدترین نوع دلشکستگی اینه: کسی که دوست داری به کسی تبدیل بشه که نمی‌تونی دوستش داشته باشی.

آدم‌ها تا وقتی زندگی‌شان به هم نریزد، نمی‌فهمند چه زندگی خوبی داشته‌اند.

«آدم‌ها همیشه چاره دارن، فقط برعکسش رو وانمود می‌کنن، چون می‌خوان حس بهتری نسبت به انتخاب‌های بدشون داشته باشن.»

«این روزها همه فقط همین کار رو می‌کنن: حرف زدن. یادشون رفته چطور باید گوش کنن.»

«رودخونه‌ها مثل آدم‌هان. تغییر می‌کنن، به جایی می‌رن که باید برن. گاهی شبیه خودشون نیستن، اما به هر حال، ذاتشون همونه.»

آدم‌ها تا وقتی زندگی‌شان به هم نریزد، نمی‌فهمند چه زندگی خوبی داشته‌اند.

آدم‌ها فکر می‌کنند همیشه فردایی وجود دارد. عقل و شعور و گورستان‌ها روزی به آن‌ها ثابت خواهد کرد که اشتباه می‌کرده‌اند.

دو تا آدم نمی‌تونن یه لحظه رو مثل هم به یاد بیارن

امید ظاهراً چیز خوبی است، اما اغلب خیلی بی‌رحم.

آدم‌هایی که قبلاً بودیم، همیشه، سرانجام، به کسانی می‌رسند که الان هستیم.

می‌گویند هیچ چیز مثل عشق یک مادر نیست. این را که بگذارید کنار متوجه می‌شوید هیچ چیز هم مثل نفرت یک دختر نیست.

بشر به همه چیز عادت می‌کند، خودش را تطبیق می‌دهد، تکامل پیدا می‌کند. ما به این شکل دوام می‌آوریم.

آدم‌ها فقط وقتی از دیگران دربارۀ درستی کارهایشان سؤال می‌کنند که از نادرستی آن بترسند

همۀ ما مثل بوم‌هایی خالی زندگی را شروع می‌کنیم و بعد دنیا ما را با افکار و احساساتی نقاشی می‌کند که وانمود می‌کنیم مال خودمان‌اند.

بدترین نوع دلشکستگی اینه: کسی که دوست داری به کسی تبدیل بشه که نمی‌تونی دوستش داشته باشی.

اعتراف می‌کنم همیشه یه‌کم برام عجیب بود که اون شغلی رو انتخاب کرد که لازمه‌ش کمک به دیگرانه، در حالی که هیچ وقت نتونست به خودش کمک کنه.»

یکی از مزایای پیر شدن این است که به نظر دیگران دربارۀ خودش اهمیت نمی‌دهد.

حس چیزی ـ حتی درد ـ بهتر از حس نکردن چیزی است.

آدم‌ها تا وقتی زندگی‌شان به هم نریزد، نمی‌فهمند چه زندگی خوبی داشته‌اند.

بچه‌ها فقط دوست داشتن را می‌آموزند، تا وقتی دنیا ـ یا مادرشان ـ نفرت ورزیدن را به آن‌ها یاد می‌دهد.

آن‌قدر دوستش دارم که بیشتر از آن قابل تصور نیست

تنها نکتۀ خوبِ از دست دادنِ همه چیز آزادی‌ای است که از نداشتن چیزی برای از دست دادن شکل می‌گیرد.

گاهی انجام کارِ نادرست درست‌ترین کار است. همه این را می‌دانند، حتی اگر برعکسش را وانمود کنند.