بر شمردنِ گونههای مختلفِ کمدی و تعیین معیارها و مشخصههای آن را، دشوار و گاه ناممکن میسازد. برخلاف «تراژدینویس» که روی به آسمان دارد و از «تقدیر» آدمی سخن میگوید ‒ و آسمان در همه جا و همیشه یک رنگ است ‒ یعنی «تراژدی» همیشه بر یک مدار ساختاری بنا نهاده شده و میچرخد؛ «کمدینویس»، پای بر زمین دارد و نگاه به اطراف خویش میاندازد و میچرخاند ‒ و زمین رنگارنگ است و دوران مختلف و جوامع گوناگون، شرایط و احوال خویش را بر کمدینویس تحمیل میکند
univan