بریده‌هایی از کتاب خیابان گاندی؛ ساعت پنج عصر

حوادث، فارغ از گوشه‌های بُرندهٔ دردناکی که دارند، خبر از رخدادی در گذشته و رویدادی در آینده می‌دهند.

از نظر رسانه‌ها و روایت‌های رسمی، اشراف‌زادگان و پول‌دارهایی که در نقاط مشخصی از شهر ساکن بودند مقر نفوذ غرب‌زدگی بودند.

جوانان انگار طفیلی بودند و مانند کلاف سردرگمی روی دست جامعه مانده بودند. کم‌تر رسانه‌ای حضور جوان را جدی می‌گرفت و بیش‌تر مباحث بر سر اصلاح جوانان و این معضل همیشگی بود که باید فکری به حالش می‌شد.

ممیزی کتاب نیز در آن سال اوج گرفته بود. فشار بر مؤلفان و ناشران افزایش پیدا کرد و حتی کتاب‌های پزشکی و پرستاری و حوزهٔ تخصصی علوم هم سانسور و ممیزی شد. «عاشق» تبدیل شد به «علاقه‌مند» و «دوست‌دار» و عنوان کتابی مثل «فریب‌خوردگان عشق» به «عاقبت غفلت» تغییر پیدا کرد. روزنامه‌ها در همین دوران بود که رابطهٔ سمیه و شاهرخ را به «نامزدی» تبدیل کردند. آن‌ها اجازه نداشتند در مورد این رابطهٔ نامشروع حرف بزنند و پرداختن به آن حتی از خود قتل هم مگوتر بود.