کتاب ه‍وم‍ی‍وپ‍ات‍ی‌ چ‍ی‍س‍ت‌؟: راه‍ن‍م‍ای‍ی‌ ب‍رای‌ ب‍ی‍م‍اران‌

واژۀ هومیوپاتی بیانگر یک شیوۀ درمانی خاص با اساسی معین است. به عبارت دیگر هومیوپاتی روشی علمی در پزشکی است که از آن به عنوان درمان تنظیمی (Regulation Therapie) می‌توان نام برد. هدف این روش، تنظیم و تحریک نیروی حیاتی در شخص توسط داروهای خاصی است که طبق اصول هومیوپاتی ساخته شده‌اند. برای تولید داروهای هومیوپاتی از روش ویژه‌ای استفاده می‌شود. متأسفانه دربارۀ هومیوپاتی پندارهای نادرست و به دنبال آن پیش‌داوری‌های زیادی وجود دارد.

امروزه پزشکی مدرن بیشتر از هر زمان دیگری پی برده که بخش وسیعی از داروها تأثیرات سرکوب‌کننده دارند. برای مثال، برخی از متخصصین آسم بر این باورند که از بین بردن اگزما از طریق استفاده از پمادهای شیمیایی موجب بروز آسم می‌گردد

در هومیوپاتی داروها تقریباً به طور کلی از مواد طبیعی تهیه شده که شامل بسیاری از گیاهان شفابخش شناخته شده، فرآورده‌های حیوانی (مانند زهر مار) و مواد معدنی (مانند نمک کلسیم و یا گوگرد) می‌باشند. به علت روش خاص تولید داروهای هومیوپاتی، مواد اضافه و سمی که می‌توانند گاهی برای بیماران مضر باشند در داروهای هومیوپاتی دفع می‌گردند

جزیی‌ترین مطالبی که بیمار ناخودآگاه و با اشتیاق مطرح می‌کند برای دکتر هومیوپات از اهمیت بسیار برخوردار است؛ چرا که همین موارد است که بیمار را منحصر به فرد نموده و نشانگر عکس‌العمل ویژۀ او نسبت به بیماری است. این نکات برجسته همان نکاتی است که پزشکی رایج خود را بی‌نیاز از دانستن آنها می‌داند.

دکتر اچ. دورکسی (H. Dorcsi) در این باره چنین می‌نویسد: بیمار «دیده شود»، «شنیده شود»، «حس شود»، «درک شود». و درست به همین دلیل هومیوپاتی به عنوان یک روش انسانی شناخته شده است.

هانمن در پاراگراف ۲ در کتاب ارگانون (Organon) ــ دربارۀ فرضیه هومیوپاتی ــ چنین می‌نویسد: بزرگ‌ترین آرمان درمان، بازگرداندن سلامتی برای همیشه است در مدت زمانی کوتاه و با روشی ملایم و یا نابود کردن بیماری به طور کامل با شیوه‌ای کوتاه مدت، مطمئن، از راهی بی‌ضرر و بر پایۀ دلایلی روشن و مشخص. این جمله دربرگیرندۀ یک برنامۀ کامل است و کسی که چنین می‌نویسد باید به روش درمانی خود بسیار مطمئن باشد

بدینسان دو راه برای درمان وجود دارد: ۱ – درمان عضو (پزشک بالینی) (klinikal medicin) و یا ۲ – درمان کلی تمام وجود انسان = (یعنی) هومیوپاتی (و یا یک روش درمان کلی دیگر) در اینجا تأکید می‌شود که بنا بر نوع و ضرورت درمان، هر دو روش لازم و ملزوم یکدیگرند.