کتاب جنگ سرد

در تمام دوران جنگ سرد، یوگسلاوی تنها دولت مستقل کمونیست در اروپا باقی ماند.»

قیام سال ۱۹۵۶ مجارستان به دلایل زیادی دارای اهمیت بود. با وجود یخ‌گشایی، اینک روشن بود که مسکو به دولت‌های اقماری‌اش در اروپای شرقی اجازه خودمختاری کامل نخواهد داد. و آشکار بود که خروشچف، هر چند استالین را به عنوان یک تمامیت‌خواه ستمگر نکوهش کرده بود، خودش در استفاده از زور در موقع لازم برای کنترل اروپای شرقی درنگ نخواهد کرد.

جهان همچنین دریافت که ایالات متحده به کشورهایی که برای رهایی از سلطه شوروی مبارزه می‌کنند کمک نخواهد کرد. مشوق ناراضیان مجارستان نه تنها سخنرانی خروشچف و موفقیت اصلاح‌طلبان لهستان، بلکه پخش برنامه‌های رادیو اروپای آزاد نیز بود که در آن‌ها این باور را ایجاد کرده بود که ایالات متحده به کمک آن‌ها خواهد آمد. اما زمانی که این ناراضیان هیچ حمایت ملموسی از ایالات متحده دریافت نکردند، سیاست آزادسازی چیزی جز یک عبارت توخالی جلوه نکرد.

او صورت آقای هونکر را محکم بوسید. اما در پایان، این بوسه بوسه خداحافظی بود. گورباچف، در خلوت به اجمال اشاره کرد که این رهبری یا باید اصلاحات فراگیر را شروع کند یا شکست را پذیرا شود و صحنه را خالی کند. گورباچف در این‌جا یکی از جملات قصار مورد پسندش را به زبان آورد: 'زندگی خودش کسانی را که تعلل می‌ورزند مجازات می‌کند`...

هر چند بسیاری از تاریخدانان جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵ ـ ۱۹۳۹) را سرآغاز جنگ سرد می‌دانند، تنش‌های بین روسیه و ایالات متحده مدت‌ها پیش از آن آغاز شده بود. چرخش روسیه به کمونیسم در سال ۱۹۱۷ سرآغاز رقابت ایدئولوژیک بین روسیه و آمریکا بود که طی بخش عمده قرن بیستم شدت یافت.