«دلهای آدمیان را گاهی ملالت و خستگی فرامیگیرد، (از کثرت ارتباطات با افرادِ عوام و اشتغال به امور دنیا و حوادث روزمرّه و تکراری، نفس انسان خسته و ملول میگردد) همچنانکه بدن آدمی را خستگی و سستی دست میدهد؛ پس در این هنگام با مطالبِ حِکمی و آموزههای اخلاقی روح و روان را به نشاط و طراوت درآورید.»