بریده‌هایی از کتاب عقربه سرنوشت: مجموعه داستان کوتاه

«آقا، باور کنید که اگر آدمی یک مرتبه برای یک اشتباه کوچک، تقریباً زندگی خود را باخته باشد، تا زمان مرگش یک انسان شریف باقی می‌ماند!»

هرگز در زندگی به کسی به اندازۀ این جاروساز غبطه نخورده بودم. نه به شاگرد اول، نه به نابغۀ ریاضی، نه به بهترین بازیکن تیم فوتبال و حتی به هاگن‌باخ هم غبطه نخورده بودم که برادرش مدال شجاعت داشت؛ به هیچ‌ یک از آنها به اندازۀ این جاروساز غبطه نخوردم که در حاشیۀ شهر اودسا نشسته بود و بی‌آزار پیپ خود را می‌کشید.

سرنوشت مهربان در لحظۀ خطر بزرگ، تنها اسلحه‌ای را به ما داد که در زیر آب علیه حملۀ کوسه‌ ماهی‌ها وجود دارد: باید سر کوسه ماهی‌ها فریاد زد!

«بله، بله، موقعیت‌ها دزد می‌سازند. اما همان‌طور که دزد می‌سازند، آنها را تنبیه هم می‌کنند تا از یک مجازات دیگر محفوظ بماند. چون آن موقعیتی که دزد می‌سازد و‌ همان که تنبیه هم می‌کند، یک مادر مشترک دارد و آن زمان است.» و هنگامی‌که مغازه را ترک کرد، این را هم گفت که به نظرم رسید، کمی از ناراحتی من خوشحال است: «شما ساعت‌ساز هستید و زمان، نزدیکی خاصی با شما دارد. بنابراین مراقب آن باشید!»

«شما ساعت‌ساز هستید و زمان، نزدیکی خاصی با شما دارد. بنابراین مراقب آن باشید!»

حال متوجه شدم که زمان نه‌تنها می‌تواند آدم را تنبیه کند، ‌ بلکه قدرت کشتن او را هم دارد.

به ‌نظرم می‌رسید که تمام چیزهای درونم به جهنم رفته‌اند