کتاب وقتی که پادشاه ببازد

اگر بتوانیم ترس‌هایمان را بر زبان بیاوریم از تاثیر آن‌ها خیلی کم خواهیم کرد.

تو کسی نیستی که خوشایند نباشی. فقط زمانی که نیاز به دوست داشته شدن داشتی چنین شانسی نداشتی. ولی تو حالا دیگر آن بچهٔ بیچارهٔ سردرگریبان نیستی. حس دوست نداشته شدن از طرف دیگران هنوز در بخشی از ذهن تو وجود دارد. به جای این‌که از این ترس فرار کرده و آن را از خود دور کنی باید با آن آشنا شوی تا تقدیر تو را ننویسد.

اگر می‌خواهی مثل خودت کسی را از دست بدهی خیلی خیلی عاشقش شو. درست همان زمان خودبه‌خود می‌رود.

انسان‌هایی هستند که هر چقدر برایشان بد باشید و بیشتر زخمی‌شان کنید پیش آن‌ها ارزشتان بیشتر خواهد شد. عشق، با رد پای تجربه‌های گذشته به وجود می‌آید.

چرا همه چیز حتی زندگی پایانی دارد اما برای صبر هیچ پایانی نیست؟ به هر حال هر چیزی زمان خاص خودش را دارد.

نفرین تنها سلاح افراد بیچاره است.

می‌خنداند. مردی را که بعد از ده سال جدا می‌شود تازه شروع به شناختن کرده. این هم جالب است. این مدرک نشان می‌دهد که چگونه عشق چشم انسان را کور می‌کند. چشمش را به فرش قرمز روی زمین می‌دوزد. انگار دارد آن‌جا دنبال خودش می‌گردد. با صدای آهسته شروع به تعریف می‌کند. - من دختر پنجم خانه بودم که به دنیا می‌آمدم. پدرم نه ماه تمام مادرم را تهدید کرده بود که اگر این بار هم دختر دنیا بیاوری طلاقت می‌دهم. زن بیچاره از ترس زاییدن دختر، سه شبانه روز درد کشیده و نتوانسته من

هیچ رابطهٔ انسانی‌ای وجود ندارد که انتظارات روابط گذشته در آن نباشد.

انسان چه راحت به نزدیک‌ترین کسانش ظلم می‌کند. خشم و عشق همیشه کنار هم هستند. برای همین می‌توانست حتی او را بکشد.)

بعضی وقت‌ها خوب بودن، انسان‌ها را راضی نگاه داشتن و حتی آن‌ها را زیاد دوست داشتن و عاشقشان شدن کافی نیست.