بریده‌هایی از کتاب حکایت های محله ما

ما پیش از آن که متولد شویم نفرین شده بودیم

این مردم هنوز به کسانی نیاز دارند که آنان را از اهریمنان نجات دهند.

انسان سزاوار کار نیست.

پیرمرد گفت: خانه‌ام را اینجا ساختم، زیرا من یک مارگیر هستم و مردم از مارگیران می‌هراسند. اما باورکن معاشرت کردن با ماران بهتر از معاشرت با آدم‌هاست.

من یکبار او را کشتم، اما او اینک هر لحظه دارد مرا می‌کشد. من نیز مرده به حساب می‌آیم. چه کسی می‌گوید من زنده‌ام؟

شاعران، دروغ‌گوترین دروغ گویانند.