کتاب هنر غرقه گی

بودن در حالت غرقه‌گی به شما کمک می‌کند تا حتی اگر نحوه ارائه مطالب به طرز غم‌انگیزی کسل‌کننده باشد، توجه‌تان را در کلاس حفظ کنید و بهتر بتوانید مطالب ارائه‌شده را یاد بگیرید و به‌خاطر بسپارید.

ما فقط پس از شناسایی انگیزه درونی‌مان برای انجام یک فعالیت می‌توانیم غرقه‌گی را تجربه کنیم. بنابراین انگیزش درونی یک پیش‌نیاز است.

. پنجم، بازه زمانی‌تان چیست؟ تنظیم زمان شروع و پایان از دو جهت مفید است. اول اینکه به شما کمک می‌کند تا پیشرفتتان را کنترل کرده و موفقیتتان را ارزیابی کنید و دوم اینکه به شما کمک می‌کند تا متمرکز بمانید.

۳ رکن انگیزش درونی تحقیقات نشان می‌دهد که انگیزش درونی به سه شرط نیاز دارد: خودمختاری، شایستگی و ارتباط.

«افرادی که از همه شادترند، زمان زیادی را در حالت غرقه‌گی سپری می‌کنند. غرقه‌گی حالتی است که در آن مردم آن‌قدر درگیر فعالیتی هستند که به نظر می‌رسد هیچ کار دیگری به اندازه کاری که غرق در آن هستند، مهم نیست. تجربه جاری به‌قدری برایشان لذت‌بخش است که حتی با هزینه‌های گزاف حاضرند آن را به‌خاطر خودش انجام دهند.»

نقش محوریِ ناخودآگاه دستیابی به حالت غرقه‌گی مستلزم آن است که در انجام هر کاری که قصد انجامش را دارید احساس راحتی کنید. این حس راحتی از مهارت ناشی می‌شود. اگر بر مهارت یا فعالیتی تسلط داشته باشید، احتمالاً در انجام آن احساس راحتی خواهید کرد. این احساس به ضمیر ناخودآگاه شما اجازه می‌دهد تا از پس بسیاری از کارهای سنگین برآید.

قبل از ورود به حالت غرقه‌گی، ضمیر ناخودآگاه شما باید روشن شده باشد و این اتفاق فقط در صورتی می‌تواند رخ دهد که در فعالیتی که انجام می‌دهید ماهر شده باشید. اینکه آن فعالیت خلاقانه، فیزیکی یا فکری باشد، مهم نیست. مهم این است که قبل از اینکه ضمیر ناخودآگاه شما فعال شود، باید ابتدا آن را تمرین کنید.

خبر خوب این است که عمل کردن ضمیر ناخودآگاه به‌طور طبیعی رخ می‌دهد و هر چه باتجربه و ماهرتر باشید، ضمیر ناخودآگاه برای وارد عمل شدن، مشتاق‌تر و آماده‌تر خواهد بود