هایدگر: پرتابشدگی. «خویشتن، که باید بدینسان پایهواساسی برای خودش فراهم بیاورد، هیچگاه نمیتواند به این پایهواساس دست یابد؛ و با اینهمه، چونان وجوددارنده، باید عهدهدارِ پایهواساس ـ بودگی شود. پایهواساسِ پرتابشدهٔ خود بودن همان بالقوگی ـ برای ـ بودن است که مسئلهٔ پرواست.»