بریده‌هایی از کتاب یک مردم شناس در مترو

هیچ شناختی از انسان به‌وسیله انسان ممکن نیست.

«دیگری» از نزدیکیِ من آغاز می‌شود.

تنها وجه مشترک آنها رابطه‌شان با زمان است؛ چیزی که باعث می‌شود آن‌قدر که خاستگاه و مطمئناً سرنوشت‌های متقابلشان متفاوت است، خودشان از همدیگر متفاوت نباشند و باز همین «رابطه با زمان» است که اساساً آنها را از افراد دیگر مثلاً از افراد هم‌سن من متمایز می‌کند.