بریده‌هایی از کتاب سوء قصدهایی به زندگی آن زن

تاریک‌ترین مکان همیشه زیر چراغه. سکوت. در سکوت:

آیا نمی‌گه تنها راه اجتناب از تبدیل‌شدن به قربانی ساختارهای پدرسالارانه‌ی سرمایه‌داری اواخر قرن بیستم اینه که قربانی خودش بشه؟ -آیا این معنای حقیقی این همه سوءقصد به زندگی خودش نیست؟

-یه ابژه، آره. ولی نه ابژه‌ی ِدیگران، ابژه‌ی خودش.

و در‌حالی‌که روی موضوع ظاهرش کار می‌کنیم، چرا نمی‌تونه یه‌ذره جذاب‌تر باشه؟ چرا نمی‌تونه دوست‌داشتنی‌تر باشه؟ چرا نمی‌تونه قوی‌تر باشه؟ چرا نمی‌تونه خم شه و بگذاره اون‌جا رو ببینیم؟ چرا نمی‌تونه گریه کنه و باعث شه بخوایم آرومش کنیم به جای این‌که این‌جوری بهش زل بزنیم و غُرغُر کنیم؟

-بیگانه‌ها ــ درسته ــ از ذهن اون به عنوان یه جور اسب تروا استفاده می‌کنند که به‌تدریج می‌تونند باهاش کل آگاهی / انسانی رو تسخیر کنند. -و چیز ترسناک اینه که، که اون زن می‌تونه یکی از ماها باشه.