کتاب تک نسخه کامیابی

شما خالق دنیای خود هستید. به متقاعد کردن دیگران نیازی نیست

شما می‌توانید با نیروی اراده، به خود گرسنگی بدهید و فقط گریپ‌فروت و یا حتی علف بخورید. می‌توانید پنجاه کیلوگرم وزن کم کنید، اما تا زمانی‌که ضمیر ناهوشیارتان اندام جدید شما را قبول نکرده باشد، این کاهش وزن‌ها موقتی هستند.

بچه‌ها ذهن هوشیار بزرگسالان را ندارند که به آن‌ها بگوید: «این خیلی سخته!» به همین دلیل کودک سه‌ساله می‌تواند به‌راحتی زبان چینی یا روسی را یاد بگیرد و کودک چهارساله می‌تواند در سه ساعت، اسکی روی برف بیاموزد. بچه‌ها سد، مانع و فیلتر را نمی‌شناسند. این نشان می‌دهد که شما چگونه می‌توانید با احمق خطاب کردن و تحقیر یک کودک، باعث یک عمر عقب‌ماندگی او شوید.

بازی زندگی هم همین است؛ باید قوانین آن را بشناسید و بدانید که وقتی احساس بدی داشته باشید، زندگی روی سرتان خراب می‌شود. هر گاه اندیشه‌هایی مانند «من عصبی هستم، من حسودم، من بی‌مصرفم، من قربانی‌ام، من وحشت‌زده‌ام یا من مایوس و درمانده هستم» را از ذهن خود ساطع می‌کنید، زندگی بر فرق‌تان می‌کوبد!

«نوع تفکر شما بدون تردید مهم است، اما قدرت واقعی در نوع احساس شما نهفته است.»

جهان، یک آینه است. آنچه را درون خود احساس ‌می‌کنید، در دنیای بیرون به دست می‌آورید و دقیقاً به همین علت است که نمی‌توانید با دستکاری دنیای بیرون، زندگی را اصلاح کنید.

در آغاز، پیدا کردن دلیلی برای شاد زیستن می‌تواند کار سختی باشد، اما به‌تدریج آسان‌تر می‌شود و هر چه احساس‌تان بهتر شود، اقبال‌تان هم بلندتر می‌شود.

در جنگ میان «قدرت اراده و ضمیر ناهوشیار»، برنده‌ی همیشگی، ضمیر ناهوشیار شماست.

اگر هنگام اندیشیدن به هدف مورد نظر خود، حس خوب و مثبت به شما دست می‌دهد، در حال خلق نتایج مثبت هستید

اگر به چیزی فکر کنید که دلخواه شماست، همان را جذب می‌کنید و اگر به چیزی فکر کنید که کابوس شماست، باز هم همان را جذب می‌کنید.

این انسان‌ها ساکن دنیایی هستند که جامد به‌نظر می‌رسد، اما تحقیقات به آن‌ها ثابت می‌کند که سنگ‌های زیربنای جهان، نه ذرات جامد، بلکه امواجی از انرژی هستند، سپس مشخص می‌شود که این انرژی، از جنسِ اندیشه‌ی بشری است.

جالب اینجاست که هر چه کمتر از خود انتقاد ‌کنیم، موثرتر و کارآمدتر می‌شویم و هر چه کمتر با دیگران مبارزه ‌کنیم، ارتباط‌مان با آن‌ها بیشتر می‌شود.

فرمول موفقیت و خوشبختی چیست؟ با لذت و شوق و اشتیاق زندگی کنید. برای خلق تصاویر شفاف از آن‌چه آرزویش را دارید، از قدرت تجسم خود استفاده کنید. تا رسیدن به اهداف خود، با قلبی روشن و شاد، مداومت به خرج دهید. بدون ترس و پیش‌داوری زندگی کنید. یأس و ناامیدی را رها کنید. در چشم بر هم زدنی، ببخشید. بی‌بهانه، عشق بورزید.

وقتی بذر اندیشه‌ای را می‌کارید، ضمیر ناهوشیار شما آن را اجرا می‌کند.

شاد زیستن، مفهوم و مقصود زندگی، هدف نهایی و غایی هستی انسان است. ارسطو

رسالت هر انسانی در این جهان هستی، پذیرفتن مسئولیت کامل زندگی خود، از طریقِ کنترل اندیشه‌ها و احساسات خویشتن است.»

خود را در حالی احساس کنید که به بهترین شکل ممکن به هدف‌تان رسیده‌اید. سعی نکنید همه چیز را تجزیه‌وتحلیل کنید. کافیست که بدانید به همه چیز متصل هستید و دیگر این‌که مطمئن باشید وقتی آرام و آسوده‌اید و به روند حرکت خود ایمان دارید، به نتیجه‌ی مطلوب خواهید رسید.

به یاد داشته باشید قبل از هر چیز به کورسوی امید و کمی باور نیاز دارید و تنها پس از آن است که اوضاع رو به بهبود می‌گذارد. همه چیز پس از آن که داشتن یک حس بهتر را آغاز کرده باشید، اتفاق می‌افتد.

برای به دست آوردن هر چیز، باید ابتدا آن را احساس کنید. برای ایجاد هر تغییری در زندگی، ابتدا باید زندگی پس از تغییر را احساس کنید. گاندی می‌گوید: «ما باید خودِ تغییری باشیم که آرزوی دیدن آن را داریم.»

بزرگی گفته است: «دربرابر شرور نایستید». مفهوم این گفته این است: «روی چیزهای بد تمرکز نکنید و زندگی را با فکر کردن به بیماری و تصادف هدر ندهید، بلکه ذهنتان را از اندیشه‌ی سلامتی و خوشبختی پر کنید.»

چگونگی رفتار ژن‌های شما به محیط بستگی دارد. چیزی باید دکمه‌ی دی. اِن. اِی شما را خاموش یا روشن کند و آن چیز، همان محیطی است که با اندیشه‌ها و شیوه‌ی زندگی خود در سطح کوانتومی، یعنی در جایی که ماده پدیدار و ناپدید می‌شود، خلق‌ می‌کنید.

باورهای شما، سرانجام بر قدرت اراده‌تان غلبه خواهند کرد.

وقتی خود را بپذیریم، احساسی خوب و خوشایند را تجربه می‌کنیم. هنگامی که این احساس خوب را داشته باشیم، مورد محبت و تقدیر دیگران قرار می‌گیریم، فرصت‌ها و موقعیت‌های تازه به ‌دست می‌آوریم و تلاش‌هایمان به بار می‌نشینند.

نمی‌توانید با دستکاری دنیای بیرون، زندگی را اصلاح کنید. اگر مردم کوچه و خیابان رفتار دوستانه‌ای ندارند، عوض کردن خیابان مشکل را حل نمی‌کند. اگر در محیط کارتان هیچ کس به شما احترام نمی‌گذارد، تغییر شغل، مشکل شما را حل نخواهد کرد. اکثر ما موضوع را وارونه فهمیده‌ایم! ما یاد گرفته‌ایم که اگر شغل‌مان را دوست نداریم، باید عوضش کنیم؛ اگر همسرمان را دوست نداریم، باید عوضش کنیم؛ البته گاهی تغییر شغل یا جدایی تصمیم درستی است، اما اگر همزمان تفکر خود را تغییر ندهیم، کم‌وبیش همان شرایط برایمان تکرار خواهد شد.

پذیرش این واقعیت که ما معمار سرنوشت خود هستیم، یک خطر بزرگ هم دارد: وقتی به این نتیجه می‌رسیم که ما مسئول رویدادها و تجارب زندگی خود بوده‌ایم، ممکن است بخواهیم خودمان را تنبیه کنیم! ممکن است از خود بپرسیم: «چطور توانستی تا این حد احمق باشی؟» شاید خود را سرزنش کنیم یا حتی از خود بیزار شویم و این اصلاً ایده‌ی خوبی نیست! روش بهتری هم برای گفتگو با خویشتن وجود دارد: «من تا این لحظه به بهترین شکلی که می‌دانسته‌ام، زندگی کرده‌ام.» «حال که بیشتر از گذشته می‌دانم، تفکر و احساس خود را تغییر خواهم داد.»

اندیشه‌ها، عناصر واقعی‌اند. اندیشه و تفکر شما، خالق و تعیین‌کننده‌ی موقعیت و شرایط شماست

ما همیشه چیزی را به زندگی خود جذب می‌کنیم که: بیشتر از هر چیز به آن اندیشیده‌ایم. بیشترین ایمان را به آن داشته‌ایم.

نوع احساسات شما، سرنوشت‌تان را رقم می‌زند.

«درست در این لحظه، هر آن‌چه نیاز دارم، در اختیار من است. انتخاب من، لذت بردن از این لحظه است».

ما در جهانی زندگی می‌کنیم که بی‌وقفه در حال انبساط است. این حرف تا چه حد منطقی است؟ انبساط جهان هستی در کجا اتفاق می‌افتد؟ در بطن فضایی که پیش از این هم وجود داشته است؟ یا فضایی که وجود ندارد؟ راستی، در لبه‌ی این جهان چه چیزی وجود دارد؟ حصار؟