بریده‌هایی از کتاب تخم مرغ های شوم

پرسیکف می‌پرسید: «چطور ممکن است ندانید دوزیستان و خزندگان چه فرقی با هم دارند؟ خنده‌دار است، جوان! دوزیستان کلیه ندارند. ندارند! بله! شرم‌آور است! شما احتمالاً مارکسیست هستید، این‌طور نیست؟»

انسان در دامن طبیعت موجود نیکوتری می‌شود

مرگ وزغ‌ها هیچ تنابنده‌ای را در راستهٔ اول خزندگانِ برهنه که به‌حق «دوزیستان بی‌دُم» نامیده می‌شوند، باقی نگذاشت و بلافاصله پس از آنان، ولاسِ پیر، نگهبان بلاتعویض مؤسسه، که تعلقی به راستهٔ دوزیستان هم نداشت، به دیار باقی شتافت.

حق با دانشمند بود: ولاس می‌بایست با آرد تغذیه می‌شد و وزغ‌ها با شپشک‌های آردی، اما از آنجا که خوراک اول نایاب شد، خوراک دوم نیز از میان رفت. پرسیکف تصمیم گرفت به بیست وزغ درختیِ باقی‌مانده خوراک سوسک بدهد، اما سوسک‌ها هم غیب شدند و با این کارشان موضع خصمانه‌شان را به کمونیسم جنگی عیان کردند.