بریده‌هایی از کتاب باغ وحش شیشه ای

تو گفتی باید بیدار شم، می‌دونم، ظاهراً این‌جوریه که من فقط خیال‌بافی می‌کنم و خواب می‌بینم. اما توی باطنم از شدت بیداری دیوونه می‌شم. من هروقت کفشامو پام می‌کنم، فکر می‌کنم که زندگی چقدر کوتاهه و من چطوری دارم اونو بی‌خودی تلف می‌کنم. اون‌وقت بدنم می‌لرزه! آدم اگه نخواد به یه مسافرت طولانی بره دیگه کفش پوشیدن چه فایده‌ای داره؟

آدم ممکنه توی زندگی شکست بخوره. اما یأس و ناامیدی چیز دیگه‌ایه، من توی زندگی شکست خوردم، اما هیچ‌وقت مأیوس نشدم.

من فقط خیال‌بافی می‌کنم و خواب می‌بینم. اما توی باطنم از شدت بیداری دیوونه می‌شم.

آدم ممکنه توی زندگی شکست بخوره. اما یأس و ناامیدی چیز دیگه‌ایه، من توی زندگی شکست خوردم، اما هیچ‌وقت مأیوس نشدم.

ظاهراً این‌جوریه که من فقط خیال‌بافی می‌کنم و خواب می‌بینم. اما توی باطنم از شدت بیداری دیوونه می‌شم. من هروقت کفشامو پام می‌کنم، فکر می‌کنم که زندگی چقدر کوتاهه و من چطوری دارم اونو بی‌خودی تلف می‌کنم. اون‌وقت بدنم می‌لرزه! آدم اگه نخواد به یه مسافرت طولانی بره دیگه کفش پوشیدن چه فایده‌ای داره؟

قدرت عشق چیز عجیبه. عشق این قدرت رو داره که دنیا رو عوض کنه.

شما مدرسه رو ول کردین، از تعلیم و تربیت خودتون دست کشیدین، فقط به‌خاطر اینکه پاتون یه کم صدا می‌کرده. شما فقط یه نقص کوچیک جسمی دارین که مردم خیلی کم متوجه اون می‌شن، منتها شما اونو هزار مرتبه تو مغز خودتون بزرگ کردین، می‌دونین من چه راهنمایی‌ای می‌تونم به شما بکنم؟ فکر کنین که شما توی یه مورد بهتر و بزرگ‌تر از دیگرون هستین.

قهرمانای سینما که زندگیشون پر از ماجراست. اونا توی ماجرا غلت می‌زنن و هر چی هست توی خودشون فرومی‌برن. مردمم به‌جای اینکه خودشون بجنبن و حرکتی بکنن، می‌رن عکس‌های متحرک تماشا می‌کنن.

من توی زندگی شکست خوردم، اما هیچ‌وقت مأیوس نشدم.

تو تنها کسی هستی که نمی‌خوای به این حقیقت توجه کنی که یه روز بالاخره زمان آینده زمان حال و زمان حال زمان گذشته می‌شه و اگه کسی برای آینده نقشه نکشه، بالاخره یه روز متوجه می‌شه که باید تا ابد تأسفشو بخوره.

بین جوونایی که من می‌شناسم، تو تنها کسی هستی که نمی‌خوای به این حقیقت توجه کنی که یه روز بالاخره زمان آینده زمان حال و زمان حال زمان گذشته می‌شه و اگه کسی برای آینده نقشه نکشه، بالاخره یه روز متوجه می‌شه که باید تا ابد تأسفشو بخوره.

بعضی‌ها می‌گن علم همهٔ اسرارو برای بشر کشف می‌کنه ولی به عقیدهٔ من علم اسرارو زیادتر می‌کنه.

شما خیال می‌کنین تنها کسی هستین که مشکل دارین. فکر می‌کنین فقط خودتون از زندگی مأیوسین، ولی اگه به دوروبر خودتون نگاه کنین، آدمای زیادی رو می‌بینین که اونا هم از زندگی مأیوسن،

مردم وقتی همچین عیب کوچیکی دارن، چیزای دیگه رو توی خودشون تقویت می‌کنن که عیبشونو بپوشونه. مثلاً سعی می‌کنن تشخص، نشاط و جذابیتشونو زیاد کنن این تنها کاریه که تو باید بکنی!

تو می‌دونی لورا چه‌جور دختریه. همیشه ساکت و آرومه، اما آب آروم همیشه عمیقه. اون خیلی چیزارو می‌بینه و فکر می‌کنم تو دلش خیلی غصه می‌خوره.

شکست، عیبی نداره، شاید این یه خوشبختی در حین بدبختیه.

ظاهراً این‌جوریه که من فقط خیال‌بافی می‌کنم و خواب می‌بینم. اما توی باطنم از شدت بیداری دیوونه می‌شم. من هروقت کفشامو پام می‌کنم، فکر می‌کنم که زندگی چقدر کوتاهه و من چطوری دارم اونو بی‌خودی تلف می‌کنم. اون‌وقت بدنم می‌لرزه! آدم اگه نخواد به یه مسافرت طولانی بره دیگه کفش پوشیدن چه فایده‌ای داره؟

تام: هر مردی از روی غریزه یا عاشق‌پیشه‌اس یا شکارچی یا جنگجو و توی انبار فرصت هیچ‌کدوم نیست. آماندا: غریزهٔ مرد؟ غریزه رو برای من نمی‌خواد تعریف کنی! غریزه چیزیه که بشر دیگه اونو فراموش کرده. غریزه رو حیوون‌ها دارن. انسان باید به فکر چیزای متعالی‌تر باشه. چیزایی که مربوط به عقل و روحه. مطمئن هستم که هدف تو عالی‌تر از هدف میمون و خوکه، نه؟

می‌دونین عقدهٔ حقارت یعنی چی؟ یعنی اینکه آدم خودشو، کمتر از اون چیزی که هست بدونه، من این نقصو خوب می‌شناسم

آدمای غیرعادی درسته که مثل دیگرون نیستن، ولی این تفاوت نباید باعث خجالت اونا بشه. چون دیگرون زیادم برجسته نیستن. از این‌جور آدما توی دنیا صدها هزار نفر هست، ولی شما فقط یه نفرید، چطوری بگم، شمایین که فقط بلوروزز هستید.

خجالت به‌نظر من چیزیه که آدم باید به‌تدریج اونو رفع کنه، کم‌کم از روی نقشه.

اگه مردمو خوب بشناسین، می‌بینین که اونا زیادم بد نیستن. روی این مسئله همیشه باید فکر کنین. هر کسی برای خودش مشکلاتی داره. فقط شما نیستین. بدون استثنا همهٔ مردم با مشکلاتی روبه‌رو هستن. شما خیال می‌کنین تنها کسی هستین که مشکل دارین. فکر می‌کنین فقط خودتون از زندگی مأیوسین، ولی اگه به دوروبر خودتون نگاه کنین، آدمای زیادی رو می‌بینین که اونا هم از زندگی مأیوسن،

من هیچ‌وقت استعداد اینو نداشتم که برای خودم دوست پیدا کنم.

یه روز بالاخره زمان آینده زمان حال و زمان حال زمان گذشته می‌شه و اگه کسی برای آینده نقشه نکشه، بالاخره یه روز متوجه می‌شه که باید تا ابد تأسفشو بخوره.

اگه نخواد به یه مسافرت طولانی بره دیگه کفش پوشیدن چه فایده‌ای داره؟

می‌دونین عقدهٔ حقارت یعنی چی؟ یعنی اینکه آدم خودشو، کمتر از اون چیزی که هست بدونه

چه خوشبختن کسانی که مرده‌ان

امضای من فعلاً چندان ارزشی نداره، اما شاید یه موقعی... کسی چه می‌دونه... ارزشش بره بالا. آدم ممکنه توی زندگی شکست بخوره. اما یأس و ناامیدی چیز دیگه‌ایه، من توی زندگی شکست خوردم، اما هیچ‌وقت مأیوس نشدم.

تو می‌دونی لورا چه‌جور دختریه. همیشه ساکت و آرومه، اما آب آروم همیشه عمیقه.

آماندا: تام... به من بگو... تو چرا این‌قدر بی‌حوصله و ناراحتی؟ شبا کجا می‌ری؟ تام: سینما. آماندا: برای چی این‌قدر سینما می‌ری؟ تام: چون حادثه رو دوست دارم. توی شغل من حادثه وجود نداره به خاطر همین سینما می‌رم.