بریده‌هایی از کتاب مرگ تصادفی یک آنارشیست

محض رضای خدا. نشون بدید که پشت اون کلاف سردرگم شرم‌آور دروغایی که سرهم کردین، قلبی هم هست که می‌تپه. قبل از اینکه کار از کار بگذره، به مردم چیزی نشون بدین که باورتون کنن.

تو نظامی که با بهره‌کشی طبقه‌ای از طبقهٔ دیگه می‌تونه پابرجا بمونه، فساد اجتناب‌ناپذیره.

پلیس سیاسی مسلح علیه مردم! جداً خیال می‌کنی می‌تونیم اینا رو با صندوق رأی خلع سلاح کنیم؟ فکر می‌کنی برای چه کوفتی اینجا هستن؟ اینا همون چارتایی‌ان که دانشجوها رو تو سی.آر.اس.اچ کیو تو پاریس تو ماه مه ۱۹۶۸ شکنجه کردن، همونایی‌ان که تو آتیکای آمریکا تو ایالت کنت (و چند نمونهٔ دیگر از قتل‌های سیاسی و سرکوب در بریتانیا و...) قتل‌های سیاسی کردن و همه‌ش هم به اسم «عدالت» و «دموکراسی».

روانی: اوه، خدای بزرگ، اینکه از چه راهی باید رفت، می‌دونین، شما باید انتخاب کنین. شب به‌خیر.

زنده باد این جامعهٔ کثافت حرامزاده که بالاخره همیشه خودش را با دستمال‌کاغذی معطر و نرم پاک می‌کند و وقت آروغ زدن این‌قدر ادب دارد که دستش را جلوی دهنش بگیرد.»

محض رضای خدا. نشون بدید که پشت اون کلاف سردرگم شرم‌آور دروغایی که سرهم کردین، قلبی هم هست که می‌تپه.

دوست ندارم منفعل باشم. دوست ندارم دفاع کنم. منم مثل شمام، بازرس. دوست دارم متهم کنم، محکوم کنم، قضاوت کنم و حکم بدم.