بریده‌هایی از کتاب فلسفه علمی (جلد اول)

خورشید مرکز منظومۀ بزرگی است و زمین، همچون یکی از سیارات آن، در ضمن دَوَران بر گرد محور خویش به دور آن نیز دَوَران می‌کند.

انسان چون خادم و مفسر طبیعت است، لاجرم فقط تا حدودی می‌تواند از آن سر دربیاورد که جریان آن را در عمل یا نظر مشاهده کرده باشد و در فوق این نه چیزی می‌داند و نه چیزی می‌تواند.