بریده‌هایی از کتاب قدرت رهاکردن

رها کردن، با پذیرش شرایط جدید آغاز می‌شود. به‌جای چسبیدن و پیله کردن به گذشته‌ای که به‌شدت خواهان پس گرفتنش هستیم، واقعیت را با آغوش باز می‌پذیریم. متعهد می‌شویم که دیگر در گذشته نمانیم. زمانی که نمی‌توانیم تأثیری روی چیزی داشته باشیم باید خودمان را از آن شرایط جدا کنیم.

وقتی آنچه که هستم را رها کنم، تبدیل به همانی می‌شوم که می‌توانم باشم. وقتی آنچه که دارم را رها کنم، هر آنچه که نیاز دارم را دریافت خواهم کرد.

هرگز نباید از پذیرش اشتباهات خود شرمسار باشید. پذیرش اشتباه فقط ثابت می‌کند که امروز عاقل‌تر از دیروز هستید.

اگر تغییر نکنیم، رشد نکرده‌ایم و اگر رشد نکنیم، به معنای واقعی زندگی نکرده‌ایم.

تفاوت برجسته‌ای میان تسلیم شدن و رها کردن وجود دارد. جسیکا هاچیگان

«رها کردن» باعث می‌شود روی مسائل مهمی تأکید کنیم که به‌راستی برایمان اهمیت دارند؛

اگر باور داشته باشیم که کامل بودن تنها راه شادمانی ما است، ناخشنودی همیشگی خود را تضمین کرده‌ایم.

وقتی آنچه که هستم را رها کنم، تبدیل به همانی می‌شوم که می‌توانم باشم. وقتی آنچه که دارم را رها کنم، هر آنچه که نیاز دارم را دریافت خواهم کرد. لائوتسه

وقتی ما به‌طور غریزی از احساس آرامش، شادی و امنیت لذت می‌بریم، چرا باید انتخاب کنیم که بر خشم، غم و ترس تمرکز داشته باشیم؟

پیش از تصمیم‌گیری، هر عاملی را که ممکن است بر نتیجه تأثیر بگذارد، در نظر می‌گیرم. ۴. هرگز از نتایج تصمیمات خود شگفت‌زده نمی‌شوم. ۵. هنگامی که در مورد تصمیمی مطمئن نیستم، عملکرد خود را بررسی می‌کنم تا خطاها را بیابم.