کتاب مامان! بابا! من غول نیستم!

برتراند راسل (فیلسوف مشهور انگلیسی): او در کتاب تأثیر علم در جامعه (۱۹۵۳) می‌نویسد: «من وانمود نمی‌کنم که کنترل بارداری تنها راه جلوگیری از افزایش جمعیت است. جنگ تاکنون در این رابطه ناامیدکننده ظاهر شده‌است، اما شاید جنگ باکتریایی مؤثرتر باشد. اگر بتوان در هر نسل، یک بار مرگ سیاه (اپیدمی طاعون در قرن چهاردهم که به مرگ ۷۵ تا ۲۰۰ میلیون انسان منجر شد) را در سراسر جهان گسترش داد، بازماندگان می‌توانند آزادانه و بدون این‌که جهان بیش از حد پر شود، تولیدمثل کنند. سه راه برای ثبات جمعیت یک جامعه هست: کنترل بارداری، کشتن نوزادان یا جنگ‌های بسیار مخرب و یا بدبخت کردن عموم مردم، به‌استثنای یک اقلیت قدرتمند.»

برژینسکی (مشاور امنیت ملی در دولت جیمی کارتر): «به سیاست‌مداران کشورم توصیه کرده‌ام از فکر حملهٔ پیش‌دستانه به تأسیسات اتمی ایران اجتناب کنند و مذاکره با ایران را آغاز نمایند. بالاتر این‌که بازی طولانی‌مدتی درپیش بگیرند، چراکه گذر زمان، آمارهای جمعیتی و تغییر نسل در ایران ابداً به نفع بقای رژیم کنونی نیست.»

ازدواج به‌هنگام و بدون تأخیر یکی از کارهای لازم و واجب است. فرزندآوری و تکثیر نسل یکی از آن وظایف مهم و اساسی است که باید انجام بگیرد که هر دو این‌ها، هم ازدواج زودهنگام و به‌هنگام و هم تکثیر نسل، جزو نیازهای حیاتی امروز و فردای کشورند.

براساس آمارهای موجود، ایران سریع‌ترین سیر کاهش نرخ باروری را در جهان به خود اختصاص داده و فقط در یک بازهٔ زمانی بیست‌ساله، بیش از ۷۰ درصد از نرخ باروری خود را از دست داده‌است.

«ایران جهان را شگفت‌زده کرد، هنگامی که نتایج سرشماری سال ۱۹۹۶ نشان داد که بیش از نیمی از سطح باروری، صرفاً ظرف ده سال، کاهش یافته‌است. کاهش از ۶/۲ تولد به‌ازای هر زن در سال ۱۹۸۶ به ۲/۵ فرزند به‌ازای هر زن در سال ۱۹۹۶، یعنی سریع‌ترین کاهش باروری‌ای که برای همیشه در کشوری تجربه شده‌است ... .

افزایش جمعیت سالمندان آسیب‌های فراوانی بر جامعه وارد خواهد کرد و درنهایت، به بحران تبدیل خواهد شد. با توجه به این‌که هم‌اکنون سالمندان بالای ۶۰ سال فقط ۱۰ درصد جمعیت ایران را تشکیل داده‌اند، به‌سبب سرعت فرایند سال‌خوردگی جمعیت، در سال ۱۴۳۰ بیش از ۳۰ درصد جمعیت کل کشور سالمند خواهند شد و درصد درخور توجهی از جمعیت ایران در چرخهٔ کار و تولید نخواهند بود.

امروزه سیاست‌مداران کشورهای تأثیرگذار به‌دنبال رشد جمعیت خود هستند. در حال حاضر، بیش از ۶۵ درصد کشورهای جهان سیاست‌های حمایت از خانواده و فرزندآوری را اجرا می‌کنند. چین با ۱ میلیارد و ۴۰۰ میلیون نفر جمعیت، دست از سیاست تک‌فرزندی برداشته‌است.

جرج بوش پدر در اظهاراتی بیان کرده بود: «من هیچ‌گاه این طرح (کنترل جمعیت) را اجرا نخواهم کرد. کشور ما کشور وسیعی است و ۳۰۰ میلیون جمعیت برای کشوری مثل آمریکا کم است.»

دیوید باتزری، که یکی از خاخام‌های مطرح اسرائیل است، در اجتماع هزاران زن صهیونیست در مراسمی مذهبی، از آن‌ها درخواست کرد که دست‌کم دوازده فرزند به دنیا بیاورند و از اقدامات جلوگیری از بارداری استفاده نکنند و حتی بعد از چهل‌سالگی نیز برای به دنیا آوردن فرزند تلاش کنند.

. یک جایی خواندم که می‌گویند آقا، پیری جمعیت اشکالی ندارد. چطور اشکالی ندارد؟ یکی از پرفایده‌ترین ثروت‌های یک کشور جمعیت جوان در یک کشور است که ما بحمدالله از اوایل انقلاب تا امروز برخوردار بوده‌ایم و اگر بنا باشد بعداً برخوردار نباشیم، یقیناً عقب خواهیم ماند.

اگر این جامعه محروم بماند از یک جمعیتِ قابلِ جوان، دشمن بر این جامعه مسلط خواهد شد.

مسئلهٔ جمعیت را جدی بگیرید ما باید این را بدانیم چه‌کار داریم می‌کنیم. یعنی باید واقعاً این آسیب‌ها را بفهمیم. مسئلهٔ جمعیت، یکی از خطراتی که وقتی انسان درست به عمق آن فکر می‌کند تن او می‌لرزد، این مسئلهٔ جمعیت است. من به آقای دکتر هاشمی هم به‌نظرم یک جملهٔ کوتاهی گفتم و با آقای دکتر روحانی هم مفصّل صحبت کردم [که] مسئلهٔ جمعیت را جدی بگیرید. جمعیت جوان کشور دارد کاهش پیدا می‌کند. به یک جایی خواهیم رسید که دیگر قابل‌علاج نیست. یعنی مسئلهٔ جمعیت از آن مسائلی نیست که بگوییم حالا ده سال دیگر فکر می‌کنیم. نه، اگر چند سال بگذرد، وقتی نسل‌ها پیر شدند، دیگر قابل‌علاج نیست.

فرزندآوری یکی از مهم‌ترین مجاهدت‌های زنان و وظایف زنان است، چون فرزندآوری درحقیقت هنر زن است؛ اوست که زحماتش را تحمل می‌کند، اوست که رنج‌هایش را می‌برد، اوست که خدای متعال ابزار پرورش فرزند را به او داده‌است. خدای متعال ابزار پرورش فرزند را به مردها نداده، در اختیار بانوان قرار داده. صبرش را به آن‌ها داده، عاطفه‌اش را به آن‌ها داده، احساساتش را به آن‌ها داده، اندام‌های جسمانی‌اش را به آن‌ها داده. درواقع، این هنر زن‌هاست.

مهم‌ترین نیاز اولیهٔ توسعهٔ اقتصادی وجود نیروهای جوان و فعال و کارآمد است. بنابراین، کاهش جمعیت موجب پیری جمعیت است که خود مانعی برای رشد و توسعهٔ اقتصادی خواهد بود. به عبارت دیگر، در شرایط کنونی که جامعهٔ اسلامی ما با معضل گسل کاهش جمعیت مواجه است، این امر عامل مهمی در عقب‌ماندگی و توسعه‌نیافتگی کشور است.

وقتی نیمی از جمعیت کشور سال‌خورده باشند، نیمهٔ جوان جمعیت باید انرژی خود را صرف نگه‌داری و خدمات‌رسانی به نیمهٔ سال‌خورده کنند و این بزرگ‌ترین چالش اقتصادی است.

در جوامعی که خانواده‌ها به‌سمت تک‌فرزندی می‌روند، وجود خانهٔ سالمندان ضرورت می‌یابد. وقتی پدر و مادر به سنی می‌رسند که دیگر توانایی ادارهٔ خودشان را ندارند، نیازمند به شخص دیگری می‌شوند. اگر این پدر و مادر فرزندان زیادی داشته باشند، به‌صورت طبیعی، آنان از والدین خود به‌نوبت مراقبت می‌کنند، اما اگر آن‌ها یک فرزند داشته باشند، مسئولیت نگه‌داری والدین به دوش همین یک فرزند می‌افتد. این فرزند اگر بخواهد بار نگه‌داری از والدین را بر دوش بکشد، باید از کار و فعالیت اقتصادی چشم بپوشد و بسیاری از کارهای دیگر خود را تعطیل کند. به‌صورت طبیعی، بسیاری از فرزندان این کار را نمی‌کنند یا بهتر است بگوییم که نمی‌توانند این کار را انجام دهند. درنتیجه، دولت باید وارد عمل شود و از سالمندان نگه‌داری کند و هزینه‌های زیادی بر دولت و خانواده‌ها تحمیل می‌شود.

بدون تردید، نیروی جوان در پیشرفت علمی کشور نقشی اساسی ایفا می‌کند. بسیاری از جمعیت نخبهٔ کشورها را جوانان تشکیل می‌دهند. هراندازه جمعیت به‌سمت سالمندی پیش می‌رود، به‌صورت طبیعی از طبقهٔ جوان نخبه کاسته می‌شود. درست است که دانشمندان سالمند از سرمایه‌های بی‌بدیل هر جامعه‌ای محسوب می‌شوند، اما باید پذیرفت که نخبگان جوان از بازوان اصلی این دانشمندان هستند. بدون وجود نخبگان جوان، سلسلهٔ علمی جامعه دچار آسیب جدی می‌شود و ممکن است حتی در جایی قطع گردد و دیگر تداوم نیابد.

از سوی دیگر، تفکر کنترل جمعیت و تک‌فرزندی آثار و تبعات فرهنگی خاصی دارد. مثلاً در این فرهنگ، برخی خانواده‌ها که از تنهایی رنج می‌برند خلأ اُنس با فرزند را با اُنس با حیوانات، به‌ویژه سگ، پُر می‌کنند. روشن است خانواده‌ای که فرزند نمی‌آورد یا تک‌فرزند است و فرزندش به دانشگاه رفته یا ازدواج کرده‌است چنین خلئی را در زندگی احساس می‌کند و برای جبران آن راهکارهایی می‌اندیشد که غربی‌ها اندیشیده‌اند. از سوی دیگر، با ادامهٔ سیاست‌های کنترل جمعیت در کشور، صلهٔ رحم و آداب اجتماعی اسلام به فراموشی سپرده خواهد شد.

از دیگر مشکلات ناشی از کنترل جمعیت، پیری جمعیت و فقدان نشاط و تحرک لازم اقتصادی و اجتماعی است. با کاهش و رشد منفی جمعیت، جمعیت جامعه پیر می‌شود و از نشاط و سرزندگی لازم برخوردار نخواهد بود. درواقع، جوانان مایهٔ پویایی و سرزندگی جوامع هستند و غالب نوآوری‌ها، خلاقیت‌ها و نیز جهش‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی توسط نیروهای جوان به منصهٔ ظهور می‌رسند. در جامعه‌ای با جمعیت پیر، دولت‌ها و صاحبان سرمایه احساس خطر می‌کنند، اساساً ناامیدی بر جامعه سایه می‌افکند و جامعه به‌سمت محو شدن کامل حرکت می‌کند.

یکی از چالش‌های اساسی جوامع در دورهٔ بحران جمعیتی، کاهش توان نظامی و قدرت بازدارندگی جوامع است. برای نمونه، در سال ۱۹۳۰، سیاست‌مداران فرانسوی به این نتیجه رسیدند که به‌دلیل کاهش جمعیتشان نیازمند احیای تسلیحات مدرن نظامی و درنتیجه کنار گذاشتن استفاده از تسلیحات خط ماگینوت (ماژینو) هستند. پائول رینولد، وزیر دولت وقت فرانسه، با تأکید بر این نکته که «فقط یک عامل وجود دارد که بر همهٔ موارد مسلط است و آن عامل جمعیت است»، به بحث دربارهٔ به‌کارگیری تسلیحات مدرن پرداخت.

درواقع، کشوری که نیروی نظامی کافی برای مقابله با تهدیدات دشمن را نداشته باشد به‌عنوان کشوری ضعیف شناخته می‌شود و لذا باید منتظر تهدیدات و حمله‌های دشمنان و کشورهای متجاوز و اشغالگر باشد. جمعیت زیاد می‌تواند نشان از نیروی نظامی فراوان و آماده باشد که جلو تهدیدات مختلف را می‌گیرد.

آمارهای رسمی که از ادارهٔ آمار و ثبت‌احوال کشور به‌دست می‌آیند این نظریه را ثابت می‌کنند که اجرای سیاست کنترل جمعیت باعث شده‌است که جمعیت شیعیان روزبه‌روز درحال کاهش باشد و اگر روند کنترل جمعیت و تنظیم خانواده ادامه پیدا کند، در آیندهٔ نه‌چندان دور، در کشورمان با تبدیل اقلیت به اکثریت و اکثریت به اقلیت مواجه خواهیم شد.

رهبر معظم انقلاب در دیدار با اعضای خانوادهٔ شهید مختاروند، در پاسخ به تازه‌عروسی که دربارهٔ هم‌زمانی فرزندآوری و مسئلهٔ تحصیل و مشکلات آن پرسید، فرمود: «اولاً بچه‌دار بشوید. این‌هایی که اول زندگی همین‌طور مدام عقب می‌اندازند و می‌گویند زود است ناشکری است. این ناشکری موجب می‌شود خداوند متعال بعداً جواب سختی بدهد.»

در زمان‌های گذشته، مردم به تهیهٔ کالاها و خدمات ضروری درجه‌اول و بعد کالاهای غیرضروری با اولویت و توان خرید خود می‌پرداختند و در تهیه و تولید مایحتاج خود نقش داشتند و این اندیشهٔ رایج مردم بود. اما برای اشاعهٔ مصرف‌گرایی لازم بود این نوع نگرش تغییر یابد. بنابراین به‌وسیلهٔ تبلیغات از طریق وسایل ارتباط‌جمعی، در نوع نگرش مردم تغییر داده شد و مردم درپی مصرف هرچه بیشتر بودند و هستند. در این تغییر، اصل اساسی این بود که مصرف به ارزش و هنجار تبدیل شد و مصرف‌گرایی دیگر نکوهیده نبود.

چهارمین راهکار عملیاتی برای مقابله با کاهش موالید و بحران جمعیتْ افشاگری سیاست‌های دشمنان و توطئه‌های آنان برای کاهش جمعیت مسلمانان و به‌ویژه کشور ما ایران است. امروزه دشمنان اسلام و کشورمان با استفاده از روش‌های مختلف به‌دنبال کاهش جمعیت و موالید در ایران هستند. خداوند متعال در قرآن کریم این نگاه خصمانهٔ دشمنان برای مقابله با جبههٔ حق و ایجاد فتنه و فساد و نسل‌کشی در جامعه را به‌خوبی افشا کرده و از مسلمین خواسته‌است که با آن مقابله کنند.

ایران از نخستین کشورهای مجری سیاست‌های کنترل جمعیت بود و از همان سال ۱۹۸۹ که روز ۱۱ جولای به‌عنوان «روز جهانی جمعیت» نام‌گذاری شد، اولین اقدامات ملی خود دربارهٔ کاهش جمعیت را آغاز کرد.

دیوید گلدمن (نویسندهٔ یهودی): «نیمهٔ قرن جاری میلادی، یک‌سوم جمعیت ایران بیش از ۶۰ سال خواهند داشت که این بسیار بیشتر از ۷ درصد کنونی است و هزینهٔ نگه‌داری از این جمعیت کهن‌سال اقتصاد ایران را له خواهد کرد.»

ازنظر فقهای شیعه، سقط جنین ازروی عمدْ حرام است. در این حکم، اختلافی میان فقها نیست. در حرام بودن سقط جنین، بین این‌که جنین از راه مشروع یا از راه زنا ایجاد شده باشد، فرقی نیست.

باید دانست که فرصت فرزندآوری محدود است که با توجه به الگوی افزایش سن ازدواج در شرایط کنونی، این فرصت نیز محدودتر و کمتر می‌شود. بنابراین، این‌گونه نیست که والدین بتوانند فرزندآوری را به هر میزان دلخواه به‌تأخیر بیندازند و در هر فرصت مقتضی‌ای که بخواهند، فرزنددار شوند. رشد اقتصادی و توسعهٔ مالی خانواده تا پایان عمر ممکن و مقدور است، اما فرزندآوری همیشه مقدور نیست.

بدون توجه به عقوبات دنیوی و اخروی این گناه، که درحقیقت همان قتل نفس است، به این جنایت بزرگ دست می‌زنند. باوجود این‌که دربارهٔ آمار سقط جنین در ایران داده‌های متفاوتی منتشر می‌شود، اما بدیهی است که افزون بر سقط‌های غیرعمدی و غیرانتخابی، سالانه بیش از ۳۵۰ هزار سقط عمدی و انتخابی در کشور انجام می‌شود.