معجزات بسیاری دیده بود، اما برای خودش معجزه نمیشد. او نیز مانند پولس میتوانست بداخلاق باشد و بگوید: عادلانه نیست، خدایا. تو آنها را شفا دادی، میتوانی مرا هم شفا بدهی. انصاف نیست. اما در عوض چنین راهی را پیش گرفت: مرحمت تو برای هر شرایطی کافی است. حتی وقتی درک نمیکنم، حتی وقتی عادلانه به نظر نمیرسد، بازهم میخواهم به تو اطمینان کنم. اجازه نمیدهم این ترس نامرئی مرا از سرنوشتم دور کند.