بریده‌هایی از کتاب بی پدر

وقتی می‌گویند عجله نکن، یا اتفاق مهمی نیفتاده یا دیگر نمی‌شود کاری کرد.

بهار نمی‌داند چه‌طور عشق می‌تواند کاری کند که استخوان‌هایت از شدت دوست داشتن درد بگیرد.

مرگ از یک سنی به بعد کمر آدم را بیش‌تر خم می‌کند: وقتی که خودت نزدیک مرگ شده باشی.

رهام داشت به مُردنش ادامه می‌داد. تنها اتفاق بادوام در زندگی رهام همین مُردن است. هر وقت چیزی به دست می‌آورد، قرار بود از دست بدهد.

مرگ از یک سنی به بعد کمر آدم را بیش‌تر خم می‌کند: وقتی که خودت نزدیک مرگ شده باشی.

«آدمی که بچه از دست بده هار می‌شه. زخم می‌زنه به همه. این زخم‌ها خوب نمی‌شه. مثل زخم‌های آدمی که مرض قند داره. هیچی نیست جز زخم روی زخم.»

بابا شد بهترین مرد دنیا، مردِ خانواده‌دوست، فداکارترین پدری که می‌شود تصورش کرد. ذره‌بین دست گرفته بودیم تا هر خوبی کوچکی را که در حق‌مان کرده بود بزرگ کنیم. بابا یک‌باره شد همان مرد خوبی که مامان می‌گفت. «مردِ خوب مردِ مُرده‌ست.»

خاکی که به عمرش جنگ نبیند هیچ‌وقت خراب نمی‌شود.