بریده‌هایی از کتاب تنفس در هوای تئاتر: مقالاتی در باب درام مدرن

در شرایط کنونی، کمونیسم فقط مثالی افراطی از پدیده‌ای جهانی است. دنباله‌روی از شیوۀ زیستن دیگران (و یا همان کنفورمیسم) نیز به‌همان طریق، فضیلت خود را به رخ می‌کشد. در غرب با رویکرد و شیوۀ جدیدی از زندگی مواجه هستیم که در قیاس با کمونیسم خطرش کمتر نیست و جامعه‌شناس آمریکایی، دیوید رایسمان، آن را زندگی بر اساسِ «توجه به دیگران» نامیده است. این شیوۀ زیستن اساساً معطوف به زندگی دیگر مردمان است. در چنین شیوه‌ای مردم نه‌تنها از اشیای زندگی دیگران تقلید می‌کنند، بلکه حتی در شدیدترین شکلِ خود، مقلد فعالیت ذهنی دیگران نیز هستند.

اگر بخواهیم مقایسه‌ای انجام دهیم، باید بگوییم که ملودرام واجد کنش ساده، شبیه آهنگ‌های عامه‌پسند است، یعنی به‌گونه‌ای سست و رقیق از یک آغاز به یک پایان حرکت می‌کند، قوس‌های کوچکی از توقعات را پدید می‌آورد، آن‌ها را کامل می‌کند و سپس همگی آن‌ها را در نقطۀ نهایی گرد می‌آورد