کتاب بیشعوران

بیشعوران در واقع حقی برای دیگران قائل نیستند تا بابت تجاوز به حقوق دیگران دچار عذاب وجدان شوند (اصلا اگر وجدانی برایشان مانده باشد). اما این به آن معنا نیست که آنها نمی‌دانند دیگران هم حق و حقوقی دارند. اتفاقا اغلب خیلی هم خوب «می‌دانند».

بسیاری از معتادان «داشتن رفیق بد» را دلیل گرفتاری خود به اعتیاد عنوان می‌کنند اما هیچگاه کسی خود را رفیق بد نمی‌داند.

بهترین کاری که می‌توان با بیشعوران همه‌چیزدان کرد نه ترک دادن آنها از همه‌چیزدانی، که ترک کردن خود آنهاست

حماقت وقتی با لجاجت درمی‌آمیزد تعصب را می‌زاید که رابطهٔ تنگاتنگی با بیشعوری دارد. بیشعورها معمولا متعصب هستند یعنی فارغ از اینکه یک مساله چه اهمیتی دارد به آن نگاهی ناموسی دارند.

چشم بستن بر واقعیتی به نام بیشعوری و دل خوش کردن به القاب و عناوین و حتی سطح سواد و معلومات افراد، باعث خواهد شد که بیشعوران به راحتی در همهٔ امور رخنه کنند، همقطارانشان را وارد کنند و آسیب‌های بعضا غیر قابل جبرانی به دیگران وارد کنند. هرچقدر موقعیت بالاتر باشد آسیب‌رسانی بیشعور بیشتر است

غیر عقلی‌ترین کار ممکن آن است که به بیشعوری که از شما برای یک بحث عقلی دعوت کرده پاسخ مثبت بدهید

باورم بر این است که با شناخت درست و عمیق بیشعوران و خصوصیات آنها، نیازی به ارائهٔ راه حل درمانی خاصی نیست. لقمان‌وار می‌توان شعور را از بیشعوران آموخت!

اتفاقا فرق بیشعوران با احمق‌ها هم همینجاست. بیشعوران «می‌دانند» که دیگران هم حقی دارند اما در واقع هیچ حقی برای دیگران «قائل نیستند» (یا اگر قائل هستند در این حد است که معتقدند تنها فایدهٔ حق دیگران، خورده یا نادیده گرفته شدنش توسط آنهاست!)

(فراموش نکنید که بیشعوری مسری هم هست)

فرد معتاد به بیشعوری در وهلهٔ نخست دیگران را می‌آزارد و آنهم نه از روی ناچاری و بدبختی بلکه به عمد و با طرح و نقشه، هرچند که معمولا این مردم‌آزاری در نهایت دامن خودش را هم می‌گیرد.

در میان تمام کسانی که امکان زور گفتن، تحقیر، سواستفاده، اخاذی و حتی تمسخر بیمار را دارند، پزشکان در صف اول هستند و متاسفانه به ندرت امکان اثبات سو استفاده یا ندانم‌کاری آنها وجود دارد.

هر چقدر سیستم قضایی گل و گشادتر و ناکارآمد باشد، پاسخگویی کمتر می‌شود و امکان ابتلا به زورگویی، مسئولیت گریزی، رذالت، نفرت‌انگیزی و در یک کلام بیشعوری بیشتر می‌شود.

کسی که از مجادله با یک بیشعور عذاب نمی‌کشد خودش هم به احتمال قوی بیشعور است!

بیشعورها بحث، گفتگو، مناظره، مصاحبه یا هر چیزی از این دست را تبدیل به کارزاری می‌کنند که فقط یک بازنده باید داشته باشد و آن هم طرف مقابل است. مهم نیست بحث بر سر چیست، حق چیست و نفعش به چه کسی می‌رسد؛ فقط مهم آنست که آنها پیروز مجادله باشند حتی اگر به ضرر خودشان تمام شود.

«بیشعورها در بحث معمولا تهاجمی هستند و از توهین و برچسب زدن هیچ ابایی ندارند. در واقع این هم جزو منطق آنهاست. منطقی که پیشاپیش مخالفان را محکوم کرده است که یا مغرضند و یا نادان و فریب‌خورده. به این ترتیب شما ظاهرا در حال بحث منطقی با یک متعصب بیشعور هستید و خودتان را برای آوردن شواهد واقعی و استدلال‌های عقلی به هشت قسمت مساوی تقسیم کرده‌اید در حالی که در واقع طرف مقابل اصلا به شما گوش نمی دهد و این بحث‌ها صرفا در این حد در او اثر می‌گذارد که نتیجه بگیرد آیا شما احمقید یا مغرض یا هردو!»

غیر عقلی‌ترین کار ممکن آن است که به بیشعوری که از شما برای یک بحث عقلی دعوت کرده پاسخ مثبت بدهید

پایبندی به قول و قرار برای بیشعوران اصولا معنا ندارد مگر آنکه از سوی طرف مقابل باشد!

دربارهٔ بیشعوران تمام عیار و اَبربیشعوران، از پدران دیکتاتور گرفته تا دیکتاتورهایی که فکر می‌کنند پدر ملت هستند، اصولا نه فقط نباید انتظار وفای به عهد و اجرای قول‌هایشان را داشت، بلکه هر نوع پاسخ‌خواهی و یادآوری هم خطرناک است.

انسانِ سالم ذاتا از نزدیک بودن با بیشعوران رنج می‌برد اما بیشعوران اینها را نتیجه توطئه‌های پنهانی دیگران بر علیه خود، و به دلایلی مانند حسادت به موفقیتهای خودشان یا بدجنسی دیگران می‌دانند.

بیشعوران هرچقدر قدرت بیشتری داشته باشند دشمنی آنها هم خطرناکتر می‌شود. وقتی یک بیشعور که دارای قدرت سیاسی و نظامی است با دیگران دشمنی می‌کند (تنها کاری که این بیشعورها صمیمانه عاشق آن هستند) فاجعه به بار می‌آید.

اگر دیدید کسی اشتباهی (هرچقدر بزرگ) کرده اما مسئولیت آن را به عهده گرفته و صادقانه عذرخواهی می‌کند مطمئن باشید که بیشعور نیست؛ یا دست کم کاملا بیشعور نیست.

کسانی که تمام فلاکت یا شقاوت تاریخی یک ملت را به عوامل محدود و خاصی منسوب می‌کنند متعصبانی هستند مشکوک به ابتلا به بیشعوری؛ و اگر این فرافکنی با مسئولیت‌گریزی خودشان مرتبط باشد این شک به یقین تبدیل می‌شود.

یک بیشعور با احساس شرم، عذاب وجدان و پشیمانی میانه‌ای ندارد

بعضی از زنان میانسال، بیشعوری خود را با علاقه عجیب به پرسیدن از مسائل زناشویی دیگران، و به خصوص نوعروسان نشان می‌دهند.

(اصولا بیشعورها در استفاده از هر ابزاری که به تحقیر دیگران و بالا بردن ناحق جایگاه خودشان کمک کند به خوبی استفاده می‌کنند)

آدمها تشنهٔ آنند که قدرشان شناخته شود، دیگران از آنها سپاسگزار باشند و تشویق شوند.

بیشعوران متعصب به شدت در مقابل کسانی که باشعورند، یا به اندازهٔ آنها متعصب نیستند توهین‌آمیز رفتار می‌کنند.

بیشعوران متعصب به شدت در مقابل کسانی که باشعورند، یا به اندازهٔ آنها متعصب نیستند توهین‌آمیز رفتار می‌کنند. از نظر آنها هرکس که به آزادی‌های بستگان مونثش احترام می‌گذارد بی‌غیرت است، هر کس که بجای دورانداختن ترمز و فرمان اهل مذاکره است خائن و وطن‌فروش است، هرکس که حاضر است دربارهٔ اعتقادات مذهبی‌اش گفتگو، تامل و تجدید نظر کند بی‌دین و ایمان است، هر کس مثل آنها لباس نمی‌پوشد قرتی است و هر کس به اندازهٔ آنها در دشمنی با دیگران ثابت‌قدم نیست سست‌عنصر و ساده‌لوح است.

آینه چون نقش تو بنمود راست خودشکن آیینه شکستن خطاست!

«در کشوری با نظام سیاسی غیرپاسخگو که قدرت تماما در دست یک شخص یا گروه یا حزب است، امکان ابتلای سیاستمداران به بیشعوری تا ۱۲۴ درصد امکان رشد دارد».