کتاب ایکیگای

نباید هرگز فراموش کنیم دارایی‌هایمان و کسانی را که دوستشان داریم، یک جایی از دست می‌دهیم. این موضوعی است که باید در ذهنمان حفظ کنیم، بی‌اینکه اسیر بدبینی شویم. آگاهی از فناپذیری دارایی‌ها نباید ما را ناراحت کند، بلکه باید به ما کمک کند تا به لحظهٔ حال دل بسپاریم و به همهٔ اطرافیانمان عشق بورزیم.

ژاپنی‌ها وقتی یادگیری را شروع می‌کنند، اولین چیزی که یاد می‌گیرند، گانبارو به معنی «پشتکار داشتن» یا «ثابت‌قدم بودن با آخرین توان» است.

«ضروری‌ترین چیز برای شادمانی در زندگی این است که کاری برای انجام دادن، چیزی برای عشق ورزیدن و چیزی برای امیدوار بودن داشته باشید.»

در جملات دعای معروف آرامش رینهولد نیبور آمده است: خداوندا، نعمت پذیرش با آرامش را به ما اعطا کن! پذیرش چیزهایی که نمی‌توانیم تغییرشان بدهیم؛ به ما شجاعت بده که آنچه را می‌توانیم تغییر دهیم و به ما خردی عطا کن که این دو را از هم تشخیص دهیم.

«هفت بار زمین بخور، هشت بار بلند شو.» ضرب‌المثل ژاپنی

«راز عمر طولانی، حرف زدن هرروزه با کسانی است که دوستشان دارید.»

همان‌طور که موریتا گفته است: «اگر عصبانی هستی و می‌خواهی دعوا کنی، پیش از اینکه خشمت را بروز دهی، سه روز درباره‌اش فکر کن. بعد از سه روز، تمایل شدیدت برای دعوا کردن خودبه‌خود محو می‌شود.»

شجاعت نگریستن به درون خودتان را داشته باشید تا بتوانید ایکیگای خودتان را بیابید.

رواقیون و بودیسم هر دو به ما گوشزد می‌کنند که زمان حال تنها چیزی است که وجود دارد و تنها چیزی است که تحت‌کنترل ماست. به‌جای نگرانی دربارهٔ گذشته یا آینده، باید قدر چیزها را درست در لحظه‌ای که هستند، در لحظهٔ حال، بدانیم.

درست همان‌طور که نگرانی اغلب همان چیزی را باعث می‌شود که از آن می‌ترسید، توجه بیش‌ازاندازه به یک خواسته (یا «یک خواست فوق‌العاده») می‌تواند باعث انجام شدن آن خواسته شود.

اپیکتتوس "فیلسوف رومی" می‌گوید: «مهم نیست چه اتفاقی برای شما می‌افتد، مسئله این است که چطور به آن واکنش نشان می‌دهید.»

«همه‌چیز را می‌توان از یک انسان گرفت جز یک چیز: نهانی‌ترین آزادی‌های انسان؛ حق انتخاب او در نگرش به هر شرایطی که به او تحمیل شده، حق انتخاب او در انتخاب راه و روش خودش.»

یاد بگیرید که چرا دنیا تغییر کرده و چه چیز آن را تغییر داده است. یادگیری تنها چیزی است که ذهن هیچ‌وقت از آن خسته نمی‌شود، هرگز با آن بیگانه نمی‌شود، هرگز از آن آسیب نمی‌بیند، هیچ‌وقت از آن نمی‌ترسد و به آن بی‌اعتماد نمی‌شود. هرگز به افسوس خوردن فکر نکنید.

آگاهی از فناپذیری دارایی‌ها نباید ما را ناراحت کند، بلکه باید به ما کمک کند تا به لحظهٔ حال دل بسپاریم و به همهٔ اطرافیانمان عشق بورزیم.

شما در زمانی‌که هستید زندگی می‌کنید. نمی‌توانید به عقب برگردید. فکر می‌کنم اگر بتوانید در ارتباط با زمانی‌که در آن هستید قرار بگیرید، چشم و گوشتان را باز نگه می‌دارید، روزنامه می‌خوانید، می‌بینید چه اتفاقی دارد می‌افتد و دربارهٔ همه‌چیز کنجکاوی می‌کنید و به‌این‌ترتیب، به‌صورت خودکار در زمان خودتان خواهید بود.

ما معنای زندگی‌مان را خلق نمی‌کنیم، آن را کشف می‌کنیم.

هرکدام از ما دلیل یگانه‌ای برای بودن داریم؛ دلیلی که می‌تواند بارها و بارها در طول سالیان تعدیل شود یا تغییر شکل بدهد.

زندگی مسئله‌ای نیست که باید حلش کنیم. فقط یادتان باشد چیزی داشته باشید که شما را مشغول نگه دارد، چیزی که دوستش دارید و اطرافیانتان کسانی باشند که شما را دوست دارند.

اگر کتاب متناسب با دانش و توانایی‌های ما بوده و براساس چیزی نوشته شده باشد که ما از قبل می‌دانیم، ما خودمان را غرق خواندن می‌کنیم و زمان می‌گذرد بی‌اینکه متوجه شویم. این لذت و رضایت گواه این است که ما با ایکیگای خودمان هم‌سو هستیم.

سادگی از جنس تنبلی و سهل‌انگارانه نیست، بلکه پیچیدگی‌ای دارد که در جست‌وجوی مرزهای جدید است که همیشه اشیا، ذهن و جسم یا غذا را به سطح دیگری می‌برد، به سطحی که با ایکیگای شخص تطابق دارد.

به نظر می‌رسد خوردن کمتر از کالری موردنیاز بدنمان باعث افزایش طول عمر می‌شود. رمز سالم ماندن، وقتی‌که کالری کمتری دریافت می‌کنیم، خوردن غذاهایی با ارزش غذایی بالاست (مخصوصاً «غذاهای عالی») و پرهیز از خوردن غذاهایی که کالری بیشتر اما ارزش غذایی کمتری دارند.

ما اغلب فکر می‌کنیم که هم‌زمان انجام دادن کارها، در زمان حاضر ما صرفه‌جویی می‌کند، اما شواهد علمی نشان می‌دهند که این کار تأثیری برعکس دارد.

«کلید سرزنده بودن در سن بالا در دستان شماست. شادابی و سرزندگی از دستانتان به مغزتان منتقل می‌شود و برعکس. اگر دستانتان را مشغول نگه دارید، زنده می‌مانید تا صدسالگی را ببینید.»

کسانی که با نگرشی مثبت با مشکلات برخورد می‌کنند و می‌توانند احساساتشان را مدیریت کنند، کسانی هستند که در مسیر طول عمر قرار دارند.

مطالعات دیگری نشان دادند که کار کردن هم‌زمان روی چند چیز، حداقل شصت درصد از بهره‌وری ما می‌کاهد و آی‌کیوی ما را حداقل به ده نمره کاهش می‌دهد.

به‌طور خلاصه: نوشیدن هرروزهٔ چای سبز یا چای سفید می‌تواند به کاهش رادیکال‌های آزاد در بدن ما کمک کند و مدت طولانی‌تری ما را جوان نگه دارد.