بریده‌هایی از کتاب انسان و انتخاب دشوار

این مسئولیت‌گریزی و یا امتناع از پذیرفتن مسئولیتِ سهم خود در تمام تعاملات و اقدامات، با باوری تغذیه می‌شود که می‌گوید به هیچ‌وجه اشتباه کردن مجاز نیست و دیگران نباید درباره من اشتباه یا خطایی بکنند؛ پس بهتر آن است به جای پذیرش خطا بودن کار خود و اصلاح آن، دیگران را مورد سرزنش قرار دهم. ازاین‌رو اشتباه و خطا کردن به معنای عیب و نقص داشتن است و عیب و نقص داشتن هم یعنی ارزش دریافت احترام را نداری. درحالیکه نقص و عیب واقعی همین «توقع کامل و بی‌نقص بودن» است.

بی‌گناه است آسمان در تیره‌بختی‌های ما اختر ما را فروغ شعله «ادراک» سوخت