بریده‌هایی از کتاب رقصی چنین...

دختران: (باهم) آسوده باش اختر! ای زن! شیرزن! ما بر این خاک خونین بذر خواهیم افشاند و با سبزینه‌ها، زهرهایی را که بر تنش چکاندند، خواهیم زدود. به جای آن عقربِ آتش‌فشان که پایت را بر آن نهادی، گل‌های اطلسی خواهیم کاشت و در روزگاری که از دشمن نشانی باقی نمانده، فرزندانمان را در دامانمان خواهیم پروراند. آسمان پُرستاره را به فرزندانمان نشان خواهیم داد و از تو برای‌شان خواهیم گفت.

وقتی عمر آدم به دنیا باشه، هیچ‌چیز خطری نداره، البته تا وقتی حرکتی نکنی. اگه بی‌حرکت باشی، نه مین، نه مار...

ولی تا کِی؟ تا کِی باید حرکت نکنی و عمرت به دنیا باشه.