بریده‌هایی از کتاب شاه می میرد

دکتر: تنها بچه‌هایی که این روزها توُ مدرسه می‌تونید گیر  بیارید چند  تا گواتریه و چند  تا عقب‌موندهٔ ذهنی مادرزاد و یه مشت منگول و چند  تا هیدروسِفالی.

اگه همیشگی نبود پس چرا ما به دنیا آمدیم؟

خورشید دیر کرده. درحالی‌که خودم شنیدم اعلیحضرت بهش دستور دادند آفتاب کنه.

شاه: شاهان باید جاودان باشند. مارگریت: هستند. منتها موقتی.

اگه همیشگی نبود پس چرا ما به دنیا آمدیم؟

عشق دیوانه‌ست. اگه تو عاشقی دیوانه باشی، اگه دیوانه‌وار دوست داشته باشی، اگه همه عشق باشی، مرگ دور می‌شه.

دِ مورتوئیس نیهیل نیسی بِنه.

مارگریت: تقصیر شماست که آمادگی ندارند. درست شده‌اند مثل مسافری که توُ هر مسافرخونه‌ای اتراق می‌کنه و هردفعه هم یادش می‌ره که مسافرخونه مقصدش نیست. هروقت هم خاطر نشان کردم که آدم نباید توُ زندگی تقدیر غاییش یادش بره،

مملکت! به چه روزی افتاده! دیگه قدرت حکومت به مملکت رو نداری. خودت هم می‌دونی که نمی‌تونی، منتها اقرار نمی‌کنی. قدرت حاکمیت رو از دست داده‌اید، هم حاکمیت بر خودتون رو، هم حاکمیت بر عناصر رو. دیگه نمی‌تونید مانع خرابی‌ها بشید، دیگه روی ما هم اقتداری ندارید.