تفکر نه با پاسخها بلکه با پرسشها پیش میرود. اگر بنیانگذاران رشتههای مختلف ـ مثلاً فیزیک یا زیستشناسی ـ پرسشی در ذهن نداشتند آن رشته اساساً به وجود نمیآمد. هر رشتهای هم تنها تا موقعی زنده میماند که پرسشهای تازهای مطرح و درمقام نیروی محرک فرایند تفکر جدی گرفته شود.