کتاب رازی در میان نیست

کیفیت در گرو جزئیات است.

در واقع، حساسیت در زبان و چهره یا انگشتان آسان است ولی آنچه طبیعت به آدمی نمی‌بخشد و باید آن را با کار و تلاش به دست آورد همین حساسیت در بقیه اعضای بدن است، در کمر، در پاها، در پشت. حساسیت یعنی اینکه بازیگر در تمامی لحظات با تمامی اعضای بدنش تماس و ارتباط داشته باشد؛ و چون حرکتی را آغاز کند از جای دقیقِ تک تک اعضایش آگاه باشد.

بازیگران ما که تمرینهای آکروباتی انجام می‌دهند این کارشان نه به منظور کسب مهارتهای آکروبات بازی بلکه برای کسب حساسیت است. بازیگری که هرگز تمرین و نرمش نمی‌کند «از شانه به بالا بازی می‌کند».

برای اینکه نیتِ بازیگر کاملاً آشکار، ذهنش هشیار، احساسش واقعی، و بدنش متوازن و تنظیم شده باشد، سه عنصر باید در هماهنگی کامل باشند ــ اندیشه، احساس، بدن. فقط در این صورت است که بازیگر می‌تواند به شور و شدتی دست یابد که از شور و شدت مشابه در هنگامی که مثلاً در منزلش نشسته بیشتر باشد.

چه بسیار دیده‌ایم که برخی از گروه‌های تازه‌کار وقتی اثری را در مکانهای کوچک اجرا می‌کنند بسیار موفق‌اند ولی هنگامی که همان اثر را بر صحنه عظیم اجرا می‌کنند جلوه و توانش را از دست می‌دهد. نیرو و کیفیت اغلب به زمینه‌ای بستگی دارند که در آن بروز می‌یابند. به همین دلیل، من و کلوئه دریافتیم که نوآوریهای سرگرم‌کننده‌ای که در آن اتاق کوچک چنان کارگر افتاد اگر عیناً بر صحنه عظیم تئاترمان بازسازی شوند کودکانه و آماتوری جلوه خواهند کرد، زیرا این صحنه بزرگ به نوآوریهای متفاوتی نیاز دارد. با این حال، این اجرا عملاً نظریه‌مان را تأیید کرد، اینکه این نمایشنامه باید از هر نوع تزئینی که