کتاب هنر ظریف بیخیالی

کلید یک زندگی خوشبخت این نیست که بیشتر تلاش کنید، بلکه این است که کمتر تلاش کنید، اما در عوض، تلاشتان در جهت به دست آوردن خواسته‌های درونی و مهمتان باشد.

یادتان باشد فرار از رنج نوعی رنج است. درد جزئی از زندگی است و اگر سعی کنید آن را از زندگی‌تان حذف کنید یعنی اینکه برای درد بیشتری خودتان را آماده کرده‌اید؛ اما اگر بتوانید درد را بی‌خیال شوید دیگر هیچ‌کسی نمی‌تواند جلوی شما را بگیرد.

هیچ‌وقت به یک زندگی بدون مشکلات امیدوار نباشید، در عوض به یک زندگی پر از مشکلات خوب فکر کنید.

به جای پول در آوردن از هر راهی، مشغول بودن به کاری که به آن ایمان دارید مهم تر است مسیر زندگی‌تان تغییر می‌کند.

رنج کشیدن از لحاظ بیولوژیکی بسیار مفید است و باعث می‌شود که در وجود ما میل به تغییر ایجاد شود.

در این کتاب یاد خواهید گرفت که همیشه مقداری رنج و درد هست و این قضیه اجتناب‌ناپذیر است و هر کاری که بکنید بازهم زندگی‌تان دچار شکست، از دست دادن، حسرت و حتی مرگ خواهد شد.

هر چیز باارزشی در زندگی زمانی به دست می‌آید که تجربهٔ منفی مربوط به آن را پشت سر بگذارید.

محکم نسبت به باورها و اعتقاداتش داشته باشد. نژادپرستان به این خاطر رفتار نژاد پرستانه می‌کنند چون یقین دارند ژنتیکشان برتر است. متعصبان مذهبی خودشان را منفجر می‌کنند و جان صدها نفر را می‌گیرند، چون دربارهٔ جایگاه خودشان در بهشت اطمینان کامل دارند؛

تنها راه غلبه بر درد این است که اول یاد بگیرید چگونه آن را تحمل‌کنید.

کلید یک زندگی خوشبخت این نیست که بیشتر تلاش کنید، بلکه این است که کمتر تلاش کنید، اما در عوض، تلاشتان در جهت به دست آوردن خواسته‌های درونی و مهمتان باشد.

((اون چیزی که تو به اسم دوستی می‌شناسی فقط یک تلاش مداوم برای جلب‌توجه آدم‌هاست

این حقیقت را باید قبول کنید که روی کره زمین مشکلات هیچ‌وقت متوقف نمی‌شوند. زندگی یک سریال بی‌پایان از مشکلات است. راهکار یک مشکل صرفاً به خلق یک مشکل دیگر منجر می‌شود؛ بنابراین هیچ‌وقت به یک زندگی بدون مشکلات امیدوار نباشید، در عوض به یک زندگی پر از مشکلات خوب فکر کنید.

چندین بار به این جمله فکر کنید. فیلسوف بزرگ معاصر، آلن واتس، به این، قانون تلاش معکوس می‌گوید. مثلاً هرچه بیشتر به پولدار شدن ولع داشته باشید، احساس فقر و کم‌ارزشی بیشتری می‌کنید، هرچه بیشتر خواستار زیبایی و اندام خوب باشید، بیشتر خودتان را زشت می‌بینید. هیچ‌وقت خوشبخت نمی‌شوید اگر مدام به دنبال مؤلفه‌های خوشبختی باشید، هیچ وقت زندگی نمی‌کنید اگر به دنبال معنای زندگی باشید.

یادتان باشد تنها زمانی می‌توانید در یک چیز واقعاً موفق شوید که بخواهید در آن شکست بخورید و اگر نخواهید شکست بخورید، پس نمی‌خواهید موفق شوید.

تصور کنید که فردی اسلحه را به سمت شما گرفته و شما را تهدید می‌کند که باید ۴۲ کیلومتر را در کمتر از ۵ ساعت بدوید در غیر این صورت شما را خواهد کشت. این خیلی افتضاح است. حال تصور کنید که کفش‌های دوندگی می‌خرید و یک سال تمرین می‌کنید تا بتوانید در دو ماراتون شرکت کنید، درحالی‌که اعضای فامیل و دوستانتان در انتهای خط پایان منتظر دیدارتان هستند. این اتفاق می‌تواند یک رخداد غرورآفرین باشد. مسافت همان مسافت ۴۲ کیلومتر است و دونده هم همان دونده است و دردی که در پاهای شما جریان دارد هم همان درد است؛ اما این آزادی انتخاب است که این لحظه را به یک لحظه باشکوه و یا یک‌لحظه وحشتناک تبدیل می‌کند.

اینکه بی‌دلیل در مورد خودمان حس خوبی داشته باشیم به جامعه‌ای پر از بیل گیتس‌ها و استیوجابز ها منجر نمی‌شود بلکه به جامعه‌ای پر از جیمی‌ها منجر می‌شود.

شادی واقعی تنها آن زمانی اتفاق می‌افتد که مشکلاتی که دوست دارید با آن‌ها سروکله بزنید را پیدا کنید.

درگذشته وقتی پدربزرگ‌های ما احساس بدی داشتند با خود می‌گفتند که: ((خدایا چه روز مزخرفی! ولی بیخیال برویم سرکارمان.)) اما امروزه وقتی ما حتی برای ۵ دقیقه دچار حال بد می‌شویم با یک چرخ در اینترنت و شبکه‌های اجتماعی با صدها عکس از انسان‌های خوشبخت رو به رو می‌شویم و با خود فکر می‌کنیم که حتماً مشکل کار از ماست! این قسمت ماجراست که ما را در مشکل می‌اندازد و باعث می‌شود احساس گناه، استرس و عصبانیت کنیم.

خوشبختی و شادمانی به تلاش زیادی نیاز دارد. از درون مشکلات است که شادمانی سروکله‌اش پیدا می‌شود. شادی واقعی از راه انتخاب و مدیریت پیکارهای زندگی به دست می‌آید. اگر اندام متناسبی می‌خواهید، به آن نمی‌رسید مگر اینکه به استقبال درد و رنجی که حاصل ساعت‌ها کار در باشگاه است بروید. اگر خواهان یک کسب‌وکار عالی هستید باید سختی کارآفرین شدن، شکست‌های پی‌درپی و ساعت‌های کاری زیاد را به جان بخرید.

پیکارهای ما تعیین‌کنندهٔ موفقیت‌های ما هستند. مشکلات نه تنها خالق شادی‌های ما هستند، بلکه مشکلاتی سطح بالاتر را برایمان به ارمغان می‌آورند. همان‌گونه که می‌بینید این یک مارپیچ صعودی بی‌انتهاست و اگر فکر می‌کنید هر جایی که دلتان خواست می‌توانید توقف کنید و بیخیال صعود شوید، آن‌وقت فکر می‌کنم یک نکته مهم را نفهمیده‌اید چون لذت کل داستان در خود صعود است.

زمانی انسان در یک حوزه خارق‌العاده می‌شود که در ابتدا خود را متوسط ببیند و سعی و تلاش کند، این را بداند که هنوز جا دارد که خیلی بهتر شود و این تلاش‌ها به خارق‌العاده شدن او منجر می‌شود.

احساسات منفی نوعی دعوت به عمل است و در مقابل احساسات مثبت پاداش انجام دادن کارهای درست است.

اما انسانی که واقعاً برای خودش ارزش قائل است قدرتمندانه با جنبه‌های منفی شخصیتش روبه‌رو می‌شود و برای بهبودشان کاری می‌کند. دست آخر یک جایی این افراد مجبور می‌شوند که با مشکلاتشان روبه‌رو شوند و در اینجاست که مشکلات و میزان دردناک بودنش را مشاهده می‌کنند.

تمام رسانه‌ها، آدم‌های اطراف، شبکه‌های اجتماعی در تلاش هستند تا به ما بگویند که کلید داشتن یک زندگی شاد این است که شغل بهتر، ماشین گران‌تر، همسری زیباتر و غیره داشته باشیم. این القائات باعث می‌شود ما زندگی‌مان را وقف دویدن به سمت سراب‌هایی از خوشبختی و رضایت کنیم. کلید یک زندگی خوشبخت این نیست که بیشتر تلاش کنید، بلکه این است که کمتر تلاش کنید، اما در عوض، تلاشتان در جهت به دست آوردن خواسته‌های درونی و مهمتان باشد.

((اون چیزی که تو به اسم دوستی می‌شناسی فقط یک تلاش مداوم برای جلب‌توجه آدم‌هاست)).

من پاداش را می‌خواستم نه تلاش را. نتیجه را می‌خواستم نه مسیر را؛ اما زندگی اصلاً این‌گونه نیست و چیزهایی که برای آن تلاش می‌کنید شما را تعریف می‌کنند. پیکارهای ما تعیین‌کنندهٔ موفقیت‌های ما هستند. مشکلات نه تنها خالق شادی‌های ما هستند، بلکه مشکلاتی سطح بالاتر را برایمان به ارمغان می‌آورند.

داشتن یک زندگی شاد این است که شغل بهتر، ماشین گران‌تر، همسری زیباتر و غیره داشته باشیم. این القائات باعث می‌شود ما زندگی‌مان را وقف دویدن به سمت سراب‌هایی از خوشبختی و رضایت کنیم. کلید یک زندگی خوشبخت این نیست که بیشتر تلاش کنید، بلکه این است که کمتر تلاش کنید، اما در عوض، تلاشتان در جهت به دست آوردن خواسته‌های درونی و مهمتان باشد.

درد و رنج گریزناپذیر هستند و ما باید از مقاومت در برابرشان دست‌برداریم.

شادی واقعی تنها آن زمانی اتفاق می‌افتد که مشکلاتی که دوست دارید با آن‌ها سروکله بزنید را پیدا کنید.

خودشناسی همانند یک پیاز است، لایه‌های زیادی دارد و هرچه به لایه‌های بیشتری نفوذ کنید احتمال اینکه با ادراکات دردناک‌تری مواجه شوید بیشتر است.